กรณีของนักแสดงเกาหลี อิมจูฮวาน (Lim Ju Hwan) ที่เคยทำงานพาร์ตไทม์ในศูนย์โลจิสติกส์ของ Coupang กำลังกลายเป็นประเด็นร้อน หลังถูกมองว่าเป็นภาพสะท้อนความเหลื่อมล้ำด้านรายได้ในวงการบันเทิงเกาหลีใต้ ซึ่งแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างนักแสดงระดับท็อปกับนักแสดงทั่วไป
ตามรายงานของสื่อ OSEN เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ระบุว่า มีผู้ใช้อินเทอร์เน็ตโพสต์เล่าว่าได้พบอิมจูฮวานทำงานอยู่ที่ศูนย์กระจายสินค้าในเมืองอีชอน ก่อนที่ต้นสังกัด Base Camp Company จะออกมายืนยันว่า
นักแสดงเคยทำงานดังกล่าวจริงในช่วงที่ไม่มีผลงานแสดง และปัจจุบันได้สิ้นสุดการทำงานแล้ว โดยกำลังเตรียมผลงานเรื่องใหม่
อิมจูฮวานเดบิวต์ตั้งแต่ปี 2003 และเคยรับบทนำในละครและภาพยนตร์หลายเรื่อง ทำให้ข่าวการทำงานเป็นพนักงานรายวันในคลังสินค้าสร้างความประหลาดใจไม่น้อย อย่างไรก็ตาม แฟนๆ จำนวนมากกลับมองว่านี่เป็นทางเลือกที่เข้าใจได้ ท่ามกลางสภาพอุตสาหกรรมที่งานแสดงลดลง
ปัจจุบัน วงการภาพยนตร์และซีรีส์เกาหลีเผชิญภาวะการลงทุนหดตัวและจำนวนโปรเจกต์ลดลง ส่งผลให้ทั้งนักแสดงและทีมงานมีงานน้อยลง มีรายงานด้วยว่านักแสดงบางส่วนต้องทำอาชีพเสริมหรือรับงานพาร์ตไทม์เพื่อประคองรายได้
ตลาดคอนเทนต์ยังปรับตัวไปสู่โปรเจกต์ขนาดใหญ่ ทำให้จำนวนผู้ที่ได้รับโอกาสเข้าร่วมงานมีจำกัด ขณะที่บุคลากรส่วนใหญ่ต้องเผชิญช่วงว่างงานยาวนานมากขึ้น
สถานการณ์ดังกล่าวยังเชื่อมโยงกับประเด็น “ช่องว่างค่าตัวนักแสดง” ที่ถูกพูดถึงอย่างต่อเนื่องในยุคสตรีมมิ่ง โดยมีรายงานจากสื่อต่างประเทศว่า อีจองแจ (Lee Jung Jae) นักแสดงจากซีรีส์ Squid Game ซีซัน 2 ได้รับค่าตัวสูงถึง 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อหนึ่งตอน (ประมาณ 31 ล้านบาท) ซึ่งเจ้าตัวเองก็ยอมรับว่าได้รับค่าตอบแทนสูงจริง
ขณะเดียวกัน นักแสดงญี่ปุ่น ยามาดะ ทาคายูกิ (Takayuki Yamada) เคยกล่าวในงาน Netflix ว่า นักแสดงนำในญี่ปุ่นได้รับค่าตัวเฉลี่ยประมาณ 10 ล้านเยนต่อหนึ่งตอน (ราว 2 ล้านบาท) ซึ่งต่ำกว่าค่าตัวนักแสดงเกาหลีสูงสุดถึงเกือบ 10 เท่า
แม้แพลตฟอร์ม OTT จะยืนยันว่าไม่มีเพดานค่าตัวตายตัว และขึ้นอยู่กับขนาดโปรเจกต์ บทบาท และระยะเวลาการถ่ายทำ แต่ผู้เชี่ยวชาญมองว่าโครงสร้างรายได้ในปัจจุบันกำลังสะท้อน “ความเหลื่อมล้ำ” อย่างชัดเจน
กรณีของอิมจูฮวานจึงไม่ได้เป็นเพียงเรื่องส่วนตัวของนักแสดงคนหนึ่งเท่านั้น แต่ยังกลายเป็นตัวอย่างที่เผยให้เห็นโครงสร้างตลาดคอนเทนต์ยุคใหม่ มีเพียงคนส่วนน้อยที่รายได้มหาศาล อยู่ควบคู่กับช่วงว่างงานของคนส่วนใหญ่ในอุตสาหกรรมเดียวกัน
ที่มา (1)
