จบลงไปแล้วนะครับ สำหรับซีรีส์เรื่อง Record Of Youth

ซีรีส์ที่ว่าด้วยเส้นทางดาวของฮเยจุน ชายหนุ่มผู้ไต่ระดับจากนายแบบ

มาสู่การเป็นนักแสดงมืออาชีพได้ด้วยตัวของเขาเอง

และระหว่างทางที่ทำตามความฝันนั้นเขาก็ได้พบกับ จองฮา

หญิงสาวที่กลายมาเป็นช่วงเวลาที่งดงามในขีวิตบองเขา

.

หลายคนอาจจะรู้สึกว่าเรื่องนี้เขียนบทได้ค่อนข้างอ่อน

และมีการวางลำดับการเล่าเรื่องแบบสลับไปมา ไม่มีอะไรหวือหวา

ซึ่งโดยส่วนตัวแล้ว ผมมองว่าปัญหาของซีรีส์อยู่ที่การขาดจุดโฟกัส

ซีรีส์เลือกจะทำให้เกิดประเด็นปัญหา แต่ไม่พยายามที่จะคลี่คลายปัญหา

การตัดฉากที่จะช่วยให้เราเข้าใจความรู้สึกของตัวละครหลายตัวทิ้งไป

ทำให้ตัวละครที่มีมิติ และเราสัมผัสถึงได้ มีเพียงแค่ ฮเยจุน จองฮา และแฮฮโย

.

แต่ในอีกแง่มุมนึง สิ่งที่ต้องชมในซีรีส์เรื่องนี้ ก็คือการถ่ายทอดมุมมองชีวิต

ในแบบที่ไม่เป็นไปตามบทละคร ดราม่าเรื่องในครอบครัว

ความขัดแย้งระหว่างพ่อกับลูก การเลิกราแล้วกลับมาพบกัน

เรื่องราวทั้งหมดนี้ ล้วนเกิดขึ้นได้ในชีวิตของคนเรา

ต่อไปนี้คือบทสรุปของซีรีส์เรื่อง Record Of Youth ครับ

.

1.การให้อภัย

ในช่วงต้นของซีรีส์ ปัญหาแรกที่ ฮเยจุนต้องเจอ คือครอบครัว

เขาไม่ลงรอยกับพ่อ พ่อก็ไม่ชอบที่เขาเอาแต่ฝันว่าจะเป็นนักแสดง

ความรู้สึกที่อยากให้พ่อยอมรับในตัวเขา จึงกลายเป็นปมในใจของเขาเสมอมา

แต่ในบทสรุปของซีรีส์ ปัญหานี้ได้กลายมาเป็นหนึ่งในฉากที่น่าประทับใจ

เขาก็ได้รับทั้งการยอมรับ และได้รับคำขอโทษจากพ่อ

การเลือกจะไม่กอดกัน แต่ยิ้มให้กันทั้งน้ำตา

เป็นตัวเลือกงดงาม และเรียบง่ายแบบในชีวิตจริง

พ่อของฮเยจุนเอง กลายเป็นทั้งคนรับ และคนให้เวลาเดียวกัน

เขาได้รับคำยกย่องจากพ่อ และเป็นเหมือนกับคำขอโทษที่ปู่ของฮเยจุนมอบให้

ส่วนเขาก็ได้รับการให้อภัยจากลูกชาย ที่แอบมองด้วยความภูมิใจลึกๆมาตลอดชีวิต

.

2.ความรักใม่ใช่เรื่องของการยึดครอง

ในช่วงเวลาที่ ฮเยจุน ยากลำบาก นอกจากคนในครอบครัวอย่างแม่และปู่แล้ว

จองฮา คือ คนที่อยู่เคียงข้างเขามาตั้งแต่วันแรก ที่เริ่มตามความฝัน

ผมชอบความสัมพันธ์ของทั้งคู่ในช่วงต้นที่ซีรีส์เล่า

แต่อาจเพราะซีรีส์เล่าความรักของพวกเขาอย่างรีบเร่งเกินไป

ทำให้ดราม่าที่เกิดขึ้นในช่วงท้าย ไม่ได้ทำให้ผู้ชมรู้สึกอินไปกับการจากลาเท่าที่ควร

ในช่วงปิดท้ายของเรื่อง เราจึงได้เห็นตอนจบแบบปลายเปิด

ที่ปล่อยให้ผู้ชมคิดต่อเองว่า บทสนทนาของทั้งคู่จะทำให้เกิดอะไรต่อไป

แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นบทเรียนหนึ่งที่เราได้จากความรีกของทั้งสองคนคือ

บางครั้งความรักก็ไม่ใช่เรื่องของการยึดครองเสมอไปครับ

แต่มันเป็นเรื่องของการปล่อยไป เมื่อถึงเวลาที่สมควร

เหมือนที่ จองฮา บอกกับ ฮเยจุน ก่อนจากลาว่า

ขอให้เธอเป็นช่วงเวลาที่งดงามในชีวิตของเขาก็พอ

.

3.การเชื่อใจ

นอกจากฮเยจุน และจองฮา อีกตัวละครที่ควรพูดถึง คือ แฮฮโย

เขาเป็นเหมือนกับเป้าหมายที่ ฮเยจุน ตั้งไว้ในใจว่าต้องไปให้ถึงตั้งแต่แรก

แต่แฮฮโยเองกลับไม่รู้ตัวเลยว่า ทุกเรื่องที่เขาคิดว่าตัวเองทำได้

จริงๆแล้ว แม่ของเขาเป็นคนอยู่เบื้องหลังทั้งนั้น

บทเรียนที่เราได้รับจากตัวละครนี้ คือ ทุกคนควรมีสิทธิ์ในชีวิตของตัวเอง

กว่าที่เขาจะยอมรับว่าตัวเองล้มเหลว และมีวันนี้เพราะแม่ทำให้

ฮเยจุน ก็ไปไกลเกินกว่าเขาจะไล่ตามไปได้ทันแล้ว

และเขาก็รู้ดีว่า ตราบใดที่ยังอยู่กับแม่ เขาจะไม่มีทางเป็นตัวของตัวเองได้

การเข้ากรมทหาร จึงเป็นเหมือนกับการปลดล็อค

ที่จะพาตัวเองออกมาจากสถานที่เดิมๆ ความคุ้นเคยเดิมๆ

ได้คิด และตัดสินใจด้วยตัวเองอย่างแท้จริง

.

4.การไม่ละทิ้งความฝัน

บทเรียนสุดท้ายนี้ มาจากปู่ของฮเยจุน

นายแบบอาวุโส ที่ไม่ยอมละทิ้งความฝันของตัวเอง

จริงๆแล้ว ถ้าจะบอกว่า พ่อของฮเยจุนนั่นแหละ

คือคนที่ทำให้ปู่ของฮเยจุนได้รางวัลก็คงไม่ผิด

เพราะจุดเริ่มต้นที่ปู่ของฮเยจุน อยากทำงาน

ก็เพื่อหาเงินมาให้กับลูกตัวเองเป็นการทดแทนที่ไม่เคยดูแล

เขาสนับสนุนหลานให้ทำตามความฝัน แม้ว่าตัวเองจะเคยล้มเหลว

เขาไม่เคยโกรธที่ลูกต่อว่า แต่หาทางชดเชยสิ่งที่ตัวเองผิดพลาด

ถ้าวันนั้น ปู่ของฮเยจุนเลือกจะใช้ชีวิตไปวันๆ ร้องคาราโอเกะหาความสุขกับเพื่อน

เขาคงกลายเป็นคนที่ขี้แพ้ไปตลอดชีวิตในสายตาของลูก

.

ทั้งหมดนี้คือบทสรุปของซีรีส์เรื่อง Record Of Youth ครับ

ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการใช้ชีวิตเพื่อวันนี้นะครับ

======================

รับชมซีรีส์เรื่อง "เส้นทางดาว” ได้ทาง Netflix ครับ

https://www.netflix.com/title/81290301?s=i&trkid=13752289