อายูมิ เป็นเพียงเด็กน้อยที่ยังเดินเตาะแตะ เมื่อบิดาของเธอออกจากบ้านไป อายูกล่าวว่า " ฉันไม่รู้แม้แต่ว่า เขาเสียชีวิตไปแล้วหรือยังมีชีวิตอยู่ " อายู ได้รับการเลี้ยงดูจากมารดาเพียงฝ่ายเดียวและจากคุณยายของเธอ เธอเริ่มอาชีพนางแบบในท้องถิ่นของเธอ เมื่ออายุเพียง 7 ปี เพื่อหาเงินมาเลี้ยง จุนเจือ ครอบครัวของเธอ อายูมิกล่าวว่า "ฉันคิดว่าชีวิตของแม่ของฉันต่างหากล่ะที่แปลกไป ไม่ใช่ชีวิตของฉันหรอก" ฉันไม่เข้าใจ ความโดดเดี่ยวจนกระทั่งฉันย้ายเข้ามาอยู่ในกรุงโตเกียว"
อายูมิ ได้ย้ายเข้ามาในกรุงโตเกียว เมื่อเธออายุได้ 14 ปี เพื่อดำเนินอาชีพการแสดงและนางแบบต่อไป หลังจากอายูได้แสดงในบทเล็กๆ ในภาพยนตร์ทุนต่ำ 5 เรื่อง และละครโทรทัศน์เพียงไม่กี่เรื่อง เธอได้เหนื่อยอ่อนกับการแสดง และด้วยบทบาทเล็กน้อยของเธอ ไม่ทำให้เธอมีอนาคต ในงานด้านนางแบบ
อายูมิ ได้ถูกไล่ออกจากเอเจนซี่และลาออกจากโรงเรียนเมื่อเธอเรียนอยู่เกรด 10 หรือประมาณมัธยมศึกษาปีที่ 4 เธอได้สูญเสียเวลาในแต่ละวันไปกับการซื้อของที่ร้านขายเครื่องประดับต่างๆ ที่ย่านชิบุย่า อันทันสมัย และไปกับการเต้นรำในยามค่ำคืนที่สถานเริงรมย์ที่ชื่อแวลแฟค อันใหญ่โต ในย่านโรปโปงงิ ต่อมา เพื่อนคนหนึ่งซึ่งทำงานอยู่ที่คลับซึ่งค่ายเพลงชื่อ อเว็คซ ( Avex ) เป็นเจ้าของ ได้ชวนอายูไปร้องเพลงคาราโอเกะตอน กลางคืน ซึ่งได้เปลี่ยนชีวิตของเธอไปตลอดกาล
เพื่อนคนนั้นได้เชิญ มาซาโตะ "แมคซ" มัตสึอุระ (Masato ("Max") Matsuura) ซึ่งเป็นโปรดิวเซอร์คนหนึ่งซึ่งอายูไม่รู้จัก เขาได้เสนอให้อายูเป็นศิลปิน แต่เธอได้ปฏิเสธ เนื่องจากเธอคิดว่า เรื่องทั้งหมดฟังดูไม่ชอบมาพากล เป็นเวลากว่าปีหนึ่ง ถึงแม้ว่า มัตสึอุระยังคงเพียรพยายามให้เธอมาเป็นศิลปิน ในที่สุด เธอยอมทำตามคำขอของเขาซึ่งต่อมาเธอได้เข้ารับการฝึกออกเสียง เพียงเพราะว่า "ฉันไม่อะไร ดีกว่าที่จะทำ" อย่างไรก็ตาม อายู คิดว่า ชั้นเรียนต่างๆ นั้นน่าเบื่อและคุณครูก็เกรี้ยวกราด
ในที่สุด อายูได้สารภาพกับมัตสึอุระว่า เธอได้โดดเรียนชั้นเรียนส่วนใหญ่ แทนที่เธอจะถูกขีดฆ่าชื่อออก เขากลับเสนอจะส่งเธอไปฝึกฝน ที่เมือง นิวยอร์ก เธอได้เดินทางไปนิวยอร์กในช่วงฤดูร้อน พ.ศ. 2540 เพื่อเข้าเรียนการฝึกการออกเสียงยูมิไม่เพียงแต่ได้พัฒนาทักษะในการเป็น ศิลปิน แต่ยังได้พัฒนาทางด้านจิตใจด้วย โดยได้พบกับแนวคิดที่สดใหม่ซึ่งไม่เป็นที่รู้จักในประเทศญี่ปุ่น และโดยเฝ้าดูพฤติกรรมที่เชื่อมั่นในตัวเอง ของชาวนิวยอร์ก
เมื่ออายูมิกลับมาญี่ปุ่น มัตสึอุระ ได้เสนอความท้าทายใหม่ให้แก่เธอ เขาได้เสนอให้เธอแต่งเพลงของเธอเอง เพื่อแสดงตัวตนและความรู้สึก ต่างๆ ที่แท้จริงของเธอ อายูมิ ได้ออกซิงเกิ้ลแรกที่ชื่อว่า "โพคเคอร์ เฟส" (Poker Face) ในอัลบั้ม
แรกของเธอที่ชื่อว่า "อะ ซอง ฟอร์ เอ็คซ" (A Song for XX) ในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2541 ซิงเกิ้ลนี้เป็นผลิตผลจาก ยะสุฮึโกะ โฮะชิโนะ (Yasuhiko Hoshino ) (นักแต่งเพลง) และ อากิมิสึ ฮอนม่า (Akimitsu Honma ) (ฝ่ายจัดเตรียม) เพลงนี้ได้ แต่งออกมาในรูปแบบเพลงพ็อพ เพลงต่าง ๆ ของเธอได้สื่อออกมาถึงความเจ็บปวดทางใจ ความโดดเดี่ยว และความผิดหวัง ความสำคัญของ การยอมรับและการเชื่อมั่นในตัวของพวกเรา แค่เป็นตัวของเราเอง การมองเห็นความผิดหวังในความรัก เป็นพลังผลักดัน ให้ไปข้างหน้า และการให้กำลังใจ ซิงเกิ้ลสองเพลงแรกของเธอใน พ.ศ. 2541 ได้หยุดอยู่ที่อันดับที่ 20 ของ ชาร์ตเพลง 4 เพลงถัดมาของเธอได้ทะลายเข้าสู่อันดับท็อพเท็น ต่อมา เพลง เลิฟ~ เดสทินี่~ (Love~destiny~) ได้ตีตื้นเข้าสู่อันดับที่ 1 ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2542 และทุกๆ 1 ในซิงเกิ้ลต่างๆ ของเธอจะฮิตติดชาร์ต 3 อันดับแรก อายูมิได้ขายแผ่นซีดีมากกว่าศิลปินที่โด่งดังท่านอื่นๆ ในปี พ.ศ. 2544 ยูมิ เป็น 1ในบรรดาเปอร์สตาร์หญิงวัยรุ่นจำนวนหนึ่งซึ่งได้ครอบครองวงการเพลงแนว เจ-พ็อพหรือสไตล์ญี่ปุ่น ด้วยบรรดา เพลงที่ได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม เหล่า
แฟนเพลงต่างตะครุบแผ่นเพลงของทุกอัลบั้มของเธอที่ออกมา ตราบเท่าที่อัลบั้มนั้นยังฮิตติดชั้นร้านขายซีดีอัลบั้มล่าสุดของเธอที่ชื่อว่า "มายสตอรี่ แคซซิคัล" (My Story Classical) ซึ่งออกมาในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งได้บรรจุบรรดาเพลงต่างๆ ในอัลบั้มฮิตของเธอที่ชื่อว่า"มาย สตอรี่" (My Story) นำโดยยุทะกะ ซาโตะ (Yutaka Sato ) ในเวอร์ชั่นจัด ในแนวเพลงคลาสสิค และรวมเพลง โบนัสที่ชื่อ "อะ ซอง อิซ บอร์น" (A Song is born) อายูมิ เป็นผู้ให้ความบันเทิงที่มีรายได้สูงสุดในประเทศญี่ปุ่น ในพ.ศ. 2545 และเธอยังได้รับ รางวัลศิลปินหญิงยอดเยี่ยมที่สุดของ
ทวีปเอเชียของเอ็ม ทีวี ในปีเดียวกัน อายูมินั้นเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในหมู่ของวัยรุ่น จนกระทั่งเมื่อเร็วๆ นี้ภาพลักษณ์ภายนอกของเธอมีอิทธิพลมากที่สุด เป็นเหมือนกับสัญลักษณ์แห่งแฟชั่นอย่างหนึ่งของบรรดาเด็กสาววัยรุ่น ตั้งแต่ที่อายูมีอายุ 23 ปี เธอมีอิทธิพลเหนือวัฒนธรรมของวัยรุ่นชาวญี่ปุ่น และดังนั้นจึงมีอิทธิพลเหนือบรรดาวัยรุ่นชาวเอเชียส่วนใหญ่
Cr. GMM Inter
ทาเคชิ
ชื่อ : อายูมิ ฮามาซากิ (Ayumi Hamasaki)
ชื่อเล่น : อายู (Ayu)
วันเกิด : 2 ตุลาคม 2521
สถานที่เกิด : ฟุกุโอะกะ ประเทศญี่ปุ่น (Fukuoka, Japan)
กรุ๊ปเลือด : A
ส่วนสูง : 156 ซม
น้ำหนัก : 40 กิโลกรัม
นักแสดงคนโปรด : นิโคลัส เคจ (Nicolas Cage) และ ไรย์ มิยาซาว่า
(Rie Miyazawa )
ภาพยนตร์เรื่องโปรด : เดอะ บอดี้การ์ด (The Bodyguard)
เบ็ตตี้ บลู (Betty Blue) ลิฟวิง ลาส เวกัส (Leaving Las Vegas)
บุคคลที่ฉันเคารพ : คนที่มีสิ่งต่างๆ ที่ฉันไม่มี
บุคคลที่ฉันไม่ชอบ : คนโกหก และคนที่ไม่กล่าวคำทักทาย
ความสนใจในปัจจุบัน : การสะสมบรรดาของที่มีสีขาวมาวางในห้องของฉัน
อาหารจานโปรด : ขนมปังกรอบ (อาจจะเป็นอาหารหลักของฉันเลยล่ะ!)
ขนมเค้ก ช็อกโกแลต และกิมจิ (กะหล่ำปลีหมักของเกาหลี)
หนังสือเล่มโปรด : ส่วนใหญ่เป็นนิตยสารแฟชั่น สนใจบรรดาหนังสือแปลภาษาสมัยใหม่ของเหล่าบทกวีของมันโย
ทันกะ (Manyo Tanka) เป็นพิเศษ บทกวีของนัตสึโอะ กินิโระ Natsuo Giniro)
มิสึโอะ ไอดะ (Mitsuo Aida) กวีท่านอื่นๆ
เกี่ยวกับเนื้อเพลงต่างๆ ของฉัน : ตามความตั้งใจ ฉันชอบพยายามสังเกตจากประสบการณ์ของฉันเองและของเพื่อนๆ
และใส่ความรู้สึกที่แท้จริงของฉันลงไปในถ้อยคำต่างๆ ถ้าหากฉันเขียนเพลงตอนที่ฉันอ่อนแรง
เพลงนั้นจะเป็นเพลงแนวหดหู่ แต่ฉันไม่สนใจหรอกนะ ฉันอยากซื่อสัตย์กับตัวเองอยู่ตลอดเวลา
official Site : http://avexnet.or.jp/ayu/index.html
แปลเป็นไทยโดย ทาเคชิ