== ตอน 15 ==

ซางดูมายืนคุยกับมินซุกที่ร้านสะดวกซื้อ ซางดูถามซ้ำเรื่องที่มินซุกบอกว่าโบรีไม่ใช่ลูกของเขา และว่า
"แล้วต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น คุณเอาระเบิดมาลงแล้วต้องหาคำตอบให้ผมสิ"
มินซุกจนด้วยถ้อยคำ เขาก้มหน้า "ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน"
"มันไม่มีคำตอบใช่ไหม มันไม่มีคำตอบ" ซางดูพยักหน้าน้อยๆ ราวกับปลงชีวิต
"ผมจะบอกอุนวาน" มินซุกพูด
"หุบปากเลย คุณไม่มีคำตอบ ในเมื่อไม่มีคำตอบก็หุบปากเสีย"
"ชาซางดู"
ซางดูกระแทกเสียง "พอแล้ว โบรีเป็นลูกสาวของผม"
"คุณไม่โกรธบ้างหรือ คุณไม่คิดหรือว่ามันไม่ยุติธรรม คุณควรจะใช้ชีวิตเหมือนผู้ชายธรรมดาก่อนที่มันจะสายไป"
"ผมไม่อยากฟังคุณอีกต่อไป เจอกันคราวหน้าไม่ต้องมาทักผมนะ" ซางดูพูดอย่างมีอารมณ์ แล้วหันหลังจะเดินไป มินซุกกระชากแขนเขาไว้และว่า
"โบรีกับเซราจะอยู่ได้ ถึงจะไม่มีคุณ พวกเขาไม่เป็นไรหรอก"
"แต่ผมอยู่ไม่ได้" ซางดูสวนกลับทันที "ผมอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีโบรี โบรีกับเซราอาจจะอยู่ได้ แต่ผมอยู่ไม่ได้"
มินซุกอึ้งกับคำพูดของซางดู แต่ยังพูดต่อ "ถ้าไม่มีโบรี คุณก็เริ่มใหม่กับอุนวานได้นะ อุนวานไง คนที่คุณรักยิ่งกว่าชีวิตตัวเองน่ะ"
"คุณจะให้ผมทิ้งลูกเพื่อผู้หญิงหรือ คุณหมอครับ คุณไม่เข้าใจหรอกเพราะคุณไม่เคยมีลูก แต่คนเป็นพ่อจะทิ้งลูกเพื่อความสุขตัวเองไม่ได้ ผมขอเป็นคนสุดท้ายที่ถูกทิ้ง" ซางดูสั่งสอนมินซุก
"แต่โบรีไม่ใช่ลูกคุณนะ" มินซุกขึ้นเสียง ซางดูคว้าคอเสื้อเขา
"ใครบอก ใครคนไหนมันพูด พามันมา ผมจะฆ่ามัน" พูดจบก็ผลักอกมินซุก แล้วเดินไป



ซางดูเดินออกมาคนเดียว เขานึกถึงเวลาที่เขาดูแลฟูมฟักโบรีมาตลอด 7 ปี เขาไม่อาจทำใจรับได้ว่าโบรีไม่ใช่ลูกของเขา ตลอดเวลาเขามีโบรีและโบรีก็มีเขา ถ้าไม่มีโบรีเขาจะอยู่ได้อย่างไร


เซราเข้ามาเก็บของที่โรงพยาบาลและบอกลูกว่าต้องไปจากที่นี่ โบรีถามถึงพ่อ เซราบอกว่าพ่อจะไม่ไปด้วย และหลอกลูกว่าพ่อไม่อยากเห็นหน้าอีกต่อไป โบรีร้องไห้เสียใจ เซราลากลูกออกมาหน้าโรงพยาบาลและพบกับซางดูที่นั่นพอดี เซราหลบไม่ทัน ซางดูเดินเข้ามาหา โบรีร้องไห้น้อยใจที่พ่อทิ้ง ซางดูต้องปลอบลูกว่าเขาไม่ได้ทำอย่างนั้นและว่าเขาโกรธที่โบรีไม่เชื่อใจพ่อ สองพ่อลูกทำความเข้าใจกัน ซางดูบอกลูกว่า
"พ่ออยู่ไม่ได้นะ ถ้าไม่มีโบรี พ่อหมายความอย่างนั้นจริงๆ" แล้วเขาก็อุ้มโบรีเดินกลับเข้ามาในโรงพยาบาล เซรายืนฟังนิ่งและร้องไห้ออกมา


ซางดูเข้ามาหมดสติที่ห้องของโบรี เนื่องจากอาการบาดเจ็บจากรถชนยังไม่ดีขึ้น เซราตกใจมาก ระหว่างที่ซางดูนอนพัก เขาเพ้อถึงอุนวาน มินซุกให้เซราไปตามอุนวานมาให้ซางดู เซรามาดักพบอุนวานที่โรงเรียนและบอกอุนวานว่าซางดูไม่สบายมากให้ไปพบ อุนวานกลับปฏิเสธ

อุนวานกลับมาที่บ้าน พบว่าร้านขาหมูปิด จีวานบอกว่าแม่โดนเพื่อนโกงเงินไป แม่ลูกกลุ้มใจชวนกันเล่นไพ่โก-สต้อบเพื่อดับกลุ้ม ขณะกำลังเล่นอยู่เซราก็เข้ามาขอร่วมวง และเล่าความจริงที่เธอโกหกซางดูถึง 7 ปีเรื่องโบรี ทุกคนตกใจมาก อุนวานเลือดขึ้นหน้าขึ้นคร่อมตัวเซราและเขย่าอย่างแรง ปากก็พร่ำว่าจะฆ่าเซราที่ทำให้ซางดูต้องลำบากมาตลอด ทั้งสองต่างร้องไห้เสียงดังไม่อายใคร แล้วอุนวานก็ผลุนผลันออกไปเยี่ยมซางดู

ที่โรงพยาบาลอุนวานผลักประตูห้องคนไข้ของซางดู เธอเห็นภาพซางดูนอนกอดกับโบรีอยู่ โบรีฝันร้ายจึงมาขอนอนกับพ่อ อุนวานเห็นทั้งคู่หลับอยู่จึงไม่ได้ปลุก ในใจสะท้อนคิดว่าซางดูรักโบรีเหลือเกิน เขาจะยอมทิ้งโบรีเพื่อเธอหรือ ซางดูรู้สึกตัวตื่นขึ้นเห็นอุนวานนั่งอยู่จึงทักทายด้วยสีหน้าอ่อนเพลีย อุนวานถามขึ้นว่า
"คุณรักลูกสาวมากหรือ"

"ใช่สิ โบรีเป็นลูกสาวผมนี่"
"สักวันหนึ่งโบรีก็จะมีแฟน แล้วเธอก็จะจากคุณไป คุณจะทนได้หรือ"
"ผมจะทำอะไรได้ล่ะ จะให้ผมรั้งโบรีไว้หรือ นี่แหละคือชีวิต" ซางดูตอบยิ้มๆ แล้วหันไปลูบหัวลูกอย่างแผ่วเบา
อุนวานนิ่งเหมือนชั่งใจตนเองว่าควรพูดต่อหรือไม่ แล้วเอ่ยว่า "แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว คุณอยู่เพื่อตัวเองไม่ได้หรือ ลองหลับตาแล้วอยู่เพื่อตัวเองได้ไหม"
ซางดูถอนใจเบาๆ ตอบว่า "ตอนนี้ผมก็มีความสุขดีอยู่แล้ว"
"คุณมีความสุขงั้นหรือ"
"ใช่ ผมมีความสุข" ซางดูพยักหน้ารับ "ผมมีความสุขแค่นี้ก็พอเพียงแล้ว คุณเองก็ควรมีความสุขเหมือนกัน"
อุนวานพยักหน้า "ได้...ฉันจะมีความสุข ฉันทำได้แน่ ฉันควรอยู่อย่างมีความสุข" แล้วอุนวานก็ลุกขึ้นหันหลังเตรียมเดินออกจากห้อง เธอถามซางดูทั้งที่ไม่ได้หันหน้ามาว่า
"คุณยังรักฉันอยู่ไหม" เธอเหลียวหน้ามา "คุณรักฉันจริงๆหรือเปล่า ซางดู"
ซางดูไม่ได้ตอบ อุนวานพูดต่อ "ถ้าพวกเรารักกัน แล้วทำไมถึงอยู่ด้วยกันไม่ได้ล่ะ เราต้องเป็นคนเลวหรือ ถ้าเราอยู่ด้วยกัน"
ซางดูถอนใจยาว "เมื่อเวลาผ่านไป ความเจ็บปวดในใจจะจางหายไปเอง คุณอย่าเชื่อในความรักอีกเลย ความรักไม่ทำให้ท้องอิ่มหรอก"
"คุณคิดว่าสิ่งที่พวกเราทำคือความรักงั้นหรือ นี่มันไม่ใช่ความรักหรอก เราต้องต่อสู้อย่างยากลำบากกับโชคชะตา ต่อสู้ด้วยทุกอย่างที่เรามีเพียงเพื่อไม่ให้มันจบลงแบบนี้" อุนวานพูดจบก็เดินออกจากห้อง มินซุกยืนอยู่หน้าห้อง เขาพอเดาได้ว่าซางดูพูดกับอุนวานอย่างไร





มินซุกเดินคุยมากับอุนวาน อุนวานเล่าให้มินซุกฟังว่าซางดูต้องการเลือกโบรี ดังนั้นแม้ว่าโบรีจะไม่ใช่ลูกซางดู ทุกอย่างก็ไม่เปลี่ยนแปลงมินซุกถามอุนวานว่าจะทำอย่างไรต่อไป อุนวานบอกว่าเธอยอมแพ้เพราะมองไม่เห็นทางสู้กับคนใจแข็งอย่างซางดู มินซุกได้ยินดังนั้นจึงขอคืนดีกับอุนวาน อุนวานรั้งตัวมินซุกเข้ามากอด
"คำตอบของฉันคือ คังมินซุก ผู้ชายที่โง่เง่าที่สุดในโลก คำตอบไม่ใช่ชาซางดู" อุนวานพูดจบก็ร้องไห้อยู่ในอ้อมกอดของมินซุก มินซุกยิ้มอย่างมีความสุขที่สุด

มินซุกและอุนวานไปลองชุดแต่งงานกัน ทั้งสองคุยกันว่าแม่ของทั้งสองฝ่ายต่างไม่เห็นด้วยกับการแต่งงาน และคิดว่างานแต่งงานคงจะเงียบเงาทีเดียว

ที่โรงพยาบาลลุงซางดูห้ามไม่ให้แม่เซราบอกโบรีว่าไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของซางดู เพราะโบรีติดพ่อมากเกรงว่าเด็กจะรับไม่ได้ แม่เซราตกลงจะช่วยเรื่องค่ารักษาของโบรี ซางดูอยู่เป็นเพื่อนลูกและเล่านิทานให้ฟัง โบรีถามพ่อว่า
"พ่อคะ ถ้าพ่อเกิดใหม่ จะเกิดเป็นพระอาทิตย์หรือพระจันทร์"
"แล้วลูกล่ะ ลูกอยากเป็นอะไร"
"หนูอยากเป็นพระอาทิตย์"
"ถ้าพ่อเกิดใหม่นะ พ่ออยากเกิดเป็นพ่อโบรีอีกครั้ง"
"แต่ตอนนี้พ่อก็เป็นพ่อโบรีอยู่แล้วนี่นา"
"ถึงตอนนี้พ่อเป็นพ่อโบรีอยู่แล้ว แต่ก็อยากเป็นอีกครั้งไง"
"งั้นหนูเปลี่ยนใจแล้ว ถ้าหนูเกิดใหม่ หนูก็อยากเป็นลูกของพ่ออีกครั้งเหมือนกัน"
"ถ้าเกิดใหม่ พ่อกับแม่ก็แต่งงานกันอีกนะคะ" โบรีถามอย่างไร้เดียงสา ซางดูไม่ตอบอะไร

เซรามาดูตัวกับพ่อม่ายลูกติด เธอไม่สนใจเขาจริงจังจนกระทั่งชายคนนั้นแนะนำลูกชายของเขาให้เธอรู้จัก ว่าชื่อซางดู เซรารู้สึกปลื้มขึ้นมาทันทีว่าเขาตั้งชื่อลูกได้ดี เซราตัดสินใจจะเริ่มชีวิตใหม่และปล่อยซางดูไป ที่ร้านแห่งเดียวกับที่เซรามาดูตัว อุนวานกับมินซุกนั่งกินข้าวอยู่ด้วยกัน อุนวานฝืนทำร่าเริง แต่มินซุกดูออกว่าเธอคงตัดใจจากซางดูไม่ได้

ลุงซางดูห้ามไม่ให้ซางดูไปพบลูกค้าอีก เพราะแม่เซรารับปากเรื่องค่ารักษาโบรีแล้ว ซางดูไม่เชื่อและหลบออกไปจนได้ ลุงตามไปราวีถึงที่นัดพบของซางดูและพูดกับลูกค้าว่าซางดูเป็นผู้ชายขายตัวที่คิดปอกลอกเงินทอง ลูกค้าสาวใหญ่โกรธจัดออกจากร้านไปโทรศัพท์แจ้งตำรวจ



อุนวานพามินซุกมาหาแม่เพื่อบอกเรื่องแต่งงาน แม่และจีวานไม่เห็นด้วยเพราะทั้งคู่สงสารซางดูที่เสียสละมามาก
"ผมทนเห็นอุนวานเจ็บปวดไม่ได้ครับ นั่นคือเหตุผลที่ผมต้องทำอย่างนี้ โปรดยกโทษให้ผมด้วยครับ"
แม่ลงนั่งที่พื้นกับมินซุกและว่า "เธอทำอย่างนี้ไม่ได้นะ เธอควรปล่อยอุนวานคืนให้ซางดูเสีย เราไม่ควรทำผิดต่อพวกเขาอีกแล้ว" มินซุกก้มหน้านิ่งเงียบ

มินซุกมาหาซางดูที่บ้านพร้อมทั้งยกเบียร์มาด้วยหีบหนึ่ง เขาคุยกับซางดูเรื่องงานแต่งงานที่จะมีในวันรุ่งขึ้น มินซุกบอกซางดูให้ไปที่โบสถ์แทนเขา ส่วนตัวเขาจะไปแคนาดาคนเดียว ซางดูตกใจมาก มินซุกจากไปทิ้งแผนที่โบสถ์ไว้ให้ซางดู ซางดูนั่งกินเบียร์จนหลับไป



วันรุ่งขึ้นซางดูแต่งตัวจะไปหาอุนวานที่โบสถ์ ที่หน้าบ้านเขาพบตำรวจสองคนมาดักพบเขา ซางดูถูกลูกค้าสาวใหญ่แจ้งจับข้อหาข่มขู่และฉ้อโกง ซางดูพยายามหลบหนีการจับกุม


== จบตอน 15 ==
Credit : K. gikgak