== ตอน 14 ==

ซางดูโดนสาวใหญ่อ๊อฟมาที่โรงแรมแห่งหนึ่ง เขานั่งแช่ตัวอยู่ในอ่างทั้งๆที่ใส่เสื้อผ้า ราวกับอยากให้น้ำชะล้างความสกปรกของตัวเขาให้หมดสิ้น ยิ่งนึกถึงสีหน้าผิดหวังของอุนวานยามที่เห็นเขาขึ้นรถมากับลูกค้า ซางดูยิ่งรู้สึกรังเกียจตนเองมากขึ้น สาวใหญ่เห็นซางดูเข้าไปในห้องน้ำนานผิดปกติ จึงเรียกบ๋อยมาไขห้องน้ำเข้าไป พบซางดูนั่งซึมอยู่ในอ่างอาบน้ำ เนื้อตัวเสื้อผ้าเปียกปอนไปหมด ซางดูพูดอย่างซึมๆ
"ที่รัก คุณมีเงินมากใช่ไหม คุณบอกว่าไม่รู้จะเอาเงินไปทำอะไรใช่ไหม"
"ไม่เอาน่า ขึ้นมาเถอะ เดี๋ยวเป็นหวัดนะ" สาวใหญ่บอก
"ผมน่ะ แพงอยู่นะ" ซางดูพูดต่อ "หนึ่งสำหรับค่าถอดเนคไท...หนึ่งสำหรับค่าถอดเสื้อผม...หนึ่งสำหรับค่าจับมือ...และสองสำหรับค่าจูบ"
สาวใหญ่คิดว่าซางดูล้อเล่น "แค่นี้เธอก็น่ารักพออยู่แล้ว...ลุกขึ้นเถอะ" เธอเอามือมาลูบแก้มซางดูอย่างเอ็นดูและดึงตัวเขาให้ลุกขึ้น
"ผมไม่ได้พูดเล่นนะ" ซางดูว่า พร้อมทั้งคว้ามือสาวใหญ่ไว้
สาวใหญ่มองตาซางดู ถามว่า "ถ้าฉันให้เงินเธอ เธอสัญญาไหมว่าจะอยู่เคียงข้างฉันตลอดไป"
ซางดูก้มหน้าเงียบ ไม่ตอบอะไร

ซางดูวิ่งออกจากโรงแรมพบอุนวานนั่งรออยู่ตามคาด เธอมานั่งรอเขาทั้งวันจนลุกไม่ขึ้น ซางดูเข้าไปพยุงตัวเธอ อุนวานชวนซางดูไปดื่มด้วยกัน ทั้งสองมาดื่มกันที่สะพานลอยข้ามถนนแห่งหนึ่ง อุนวานแกล้งถามถึงพ่อแม่บุญธรรมซางดูว่าเป็นอย่างไร ซางดูยังคงปิดบังเธอเช่นเคย อุนวานจึงพูดออกไปว่าเธอรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว อุนวานนั้นรู้สึกติดค้างซางดูอย่างมากที่ต้องใช้ชีวิตเช่นนี้เพราะเธอคนเดียว อุนวานพยายามจะกระโดดลงจากสะพานลอย แต่ซางดูยื้อยุดไว้ อุนวานว่า
"ซางดู เรามาตายกันเถอะ มันยากเกินกว่าที่ฉันจะมีชีวิตอยู่ได้แล้ว ขึ้นไปข้างบนกันเถอะ ขึ้นไปที่สูงๆ...ที่ๆ ไม่มีโบรี ไม่มีเซรา ไม่มีแม่ ไม่มีความเจ็บปวด ไม่มีความผิด ไปในที่ๆ ว่างเปล่ากันเถอะ"
ซางดูจ้องหน้าอุนวานเขม็ง แต่ไม่ตอบอะไร อุนวานยังชวนต่อ
"นะ...ซางดู ฉันไปตายคนเดียวก็ได้ แต่คุณจะเสียใจนะ เพราะฉะนั้นเราตายด้วยกันดีกว่า"
"ไม่ ผมจะไม่ตาย ผมยังตายไม่ได้" ซางดูตอบเสียงเด็ดเดี่ยว
"ผมต้องอยู่เพื่อเห็นโบรีแข็งแรง แล้วก็เห็นคุณอยู่อย่างมีความสุข ผมยังมีอะไรต้องทำอีกเยอะ ผมจะตายไม่ได้"
อุนวานฟังแล้วกลับหัวเราะออกมาทั้งน้ำตา "จนถึงขนาดนี้แล้ว คุณยังคิดว่าตัวเองแน่อยู่อีกหรือ...ใช่สิ คุณมันแน่ มาก" เธอทรุดตัวลงนั่งกับพื้นและว่า "คุณทำให้ฉันเป็นคนเลวที่สุดในโลก แม้ฉันจะไม่เจอหน้าคุณ คุณก็ยังทำให้ฉันรู้สึกผิดได้...คุณนี่แน่จริงๆ...ไอ้คนบ้า!"
"ขอโทษนะ อุนวาน" ซางดูพูดเบาๆ
"ใช่สิ...คุณควรขอโทษ คุณควรจะเสียใจจนกว่าจะตายไปนั่นแหละ คุณต้องเสียใจจนตาย" อุนวานพูดจบก็ล้มตัวลงนอนกับพื้น เธอเมามากจนทรงตัวไม่อยู่แล้ว ซางดูมองดูอุนวานด้วยสายตาเจ็บปวด น้ำตาเขาไหลลงมาอย่างควบคุมไม่ได้ ซางดูอุ้มอุนวานขึ้นหลังไปส่งที่บ้าน

เซราซื้อข้าวของมาให้แม่และจีวาน เธอบอกแม่ว่าจำเป็นต้องตัดขาดความสัมพันธ์แม่ลูกกัน แม่เสียใจมาก เซราบอกว่าเธอจะแต่งงานกับซางดู และเธอคงทนมองหน้าอุนวานไม่ได้ เธอไม่ต้องการให้ซางดูพบกับอุนวานอีกต่อไป เซราเก็บข้าวของจากมาในเช้าวันรุ่งขึ้น เธอเองก็เสียใจไม่น้อยที่ต้องตัดขาดกับครอบครัวที่เพิ่งกลับมาพร้อมหน้า

มินซุกเข้ามาพูดคุยเอาอกเอาใจซางดูที่โรงพยาบาล มินซุกนั้นรู้สึกผิดที่ตนเองไม่ได้บอกความจริงกับซางดู เขาเป็นห่วงและเห็นใจซางดูมากกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ซางดูรู้สึกแปลกใจในท่าทีของมินซุก แต่มินซุกบอกว่าเขาเริ่มชอบซางดูมากกว่าอุนวานแล้ว เขาชวนซางดูไปห้องอาบน้ำสาธารณะด้วยกัน ที่นั่นเขาถามซางดูว่า
"ถ้าต้องเลือกระหว่างอุนวานกับโบรี คุณจะเลือกใคร" ซางดูนิ่งไปและตอบว่า
"โบรี"
"เพราะว่าโบรีอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีผม แต่อุนวานเขาอยู่ได้...ไม่สิ ให้เขาอยู่ห่างๆผมแหละดี"
"ผมจะไม่ถามอะไรคุณแล้ว เพราะเดี๋ยวผมจะยิ่งชอบคุณมากกว่าเดิม ผมชักรู้สึกตัวเองต่ำต้อยเสียแล้ว" มินซุกพูด
"เฮอะ! หมอรู้สึกต่ำต้อยกว่าผู้ชายขายตัวหรือ น่าขำจริงๆ"
"แต่ถ้าคุณไม่มีโบรี คุณก็เริ่มต้นใหม่กับอุนวานได้นะ" มินซุกพูดลอยๆ
"คุณยังไม่รู้สินะ ว่าผมเป็นคนน่ารังเกียจขนาดไหน" ซางดูว่า แล้วเขาก็แสดงให้ดูโดยไปจีบสาวในห้องอาบน้ำและหลอกให้เธอเลี้ยงไข่ต้ม มินซุกเห็นแล้วอดยิ้มไม่ได้ ทั้งสองกลับมาที่โรงพยาบาลซางดูรับโทรศัพท์ลูกค้าและพูดจากะล่อนตามเคย มินซุกได้ยินและเตือนซางดูว่ากำลังใช้ชีวิตอย่างทิ้งๆ ขว้างๆ ซางดูไม่สนใจและว่าอย่างน้อยเขาก็ยังมีชีวิตอยู่

อุนวานมาที่โรงพยาบาลเพราะรู้เรื่องที่เซราจะตัดขาดจากแม่ เธอมาคุกเข่าอ้อนวอนเซราให้ปล่อยซางดูไป
"คุณสองคนไปกันไม่ได้หรอก" อุนวานบอกเซรา
"เธอคิดว่าตัวเองมีรักแท้คนเดียวหรือ ส่วนฉันเป็นรักที่หลอกลวงงั้นหรือ" เซราย้อนถาม ระหว่างนั้นซางดูเดินเข้ามาพอดี
"เขาไม่เคยได้ใช้ชีวิตอย่างที่ตัวเองต้องการเลย เขาเสียอะไรในชีวิตหลายอย่างเพราะฉัน ชีวิตเขาต้องถูกทำลายก็เพราะฉัน แต่เขาไม่เคยโทษฉันเลย เขามีชีวิตที่น่าสงสาร" อุนวานพยายามให้เหตุผล
"งั้นเธอกำลังบอกว่าฉันทำลายชีวิตเขาสิ" เซราถาม
"ปล่อยเขาไปเถิด" อุนวานขอร้อง "ให้เขาอยู่เพื่อตัวเองบ้าง อย่าให้เขาอยู่เพื่อคนอื่นอีกเลย"
ซางดูได้ฟังดังนั้น ก็ทนต่อไปไม่ได้ เขาเดินออกมาหาสองสาว
"มันไม่ใช่เรื่องของคุณเลย คุณเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า ผมไม่ใช่สิ่งของที่คุณจะยกให้ใครได้นะ" ซางดูพูดกับอุนวานอย่างมีอารมณ์ และว่า
"ผมเป็นคนนะ ผมตัดสินใจเองได้"
"ซางดู..." อุนวานแย้ง
"ผมเป็นคนขอเขาแต่งงานเอง" ซางดูพูดต่อโดยไม่เปิดโอกาสให้อุนวาน
"ผมอยากสร้างครอบครัวที่มีโบรี แม่โบรีและผม" เขาโอบไหล่เซราไว้และหันไปบอกเซราว่า
"ทำไมคุณต้องมาโดนว่าด้วย ทั้งที่ไม่ได้ทำอะไร"
อุนวานเถียงขึ้นว่า "อย่าโกหกสิ ทำไมคุณต้องโกหกด้วย คุณคิดว่าฉันจะเชื่อคุณหรือ"
"ตามใจคุณนะ แต่ไม่ต้องมาสงสารหรือเห็นใจผม" ซางดูว่า
"ผมเกลียดคนที่มาสงสารผมที่สุด"
"ซางดู..."
"แล้วอย่ามาทำอะไรอย่างนี้อีก เขาเป็นพี่สาวคุณนะ แล้วผมก็เป็นพี่เขยคุณด้วย คุณจะแย่งแฟนพี่สาวหรือ" ซางดูใส่อารมณ์ อุนวานหน้าเสียพูดอะไรไม่ออก มินซุกเดินตามมาพอดี เขาตะโกนว่า
"ชาซางดู พอได้แล้ว"
"คุณจะพูดไปถึงไหน แค่ไหนถึงจะสาแก่ใจคุณ" มินซุกถาม
ซางดูหันกลับมาตะโกนใส่หน้าอุนวาน "งั้นคุณก็ไปเสียทีสิ ทุกอย่างมันเลวร้ายไปหมด ตั้งแต่ผมเจอคุณ ผมทนคุณไม่ได้อีกแล้ว" อุนวานฟังแล้วน้ำตาเล็ด นั่งก้มหน้านิ่ง มินซุกคว้าคอเสื้อซางดู ปราดเข้าชกปากเขาและว่า
"พอแล้ว"
"ไอ้คนขี้แพ้" ซางดูเย้ยหยันมินซุก "แค่นำผู้หญิงยังไม่ได้เลย ได้แต่เดินตามต้อยๆ คุณมัวทำอะไรอยู่ แค่ทำเธอท้อง ทุกอย่างก็จบเรื่อง เกมโอเวอร์ ดูอย่างผมสิ คุณไม่ได้มีปัญหาเกี่ยวกับระบบสืบพันธุ์ใช่ไหม" ซางดูผลักอก มินซุกจนเซ อุนวาน กลั้นใจลุกขึ้นยืนและพูดว่า
"ฉันเข้าใจแล้วที่คุณพูด"
"คุณไม่เข้าใจหรอก คนโง่" ซางดูว่าซ้ำ
"ฉันรู้แล้ว คุณหยุดพูดอย่างนั้นกับมินซุกได้แล้ว"
"ไม่... ยั่วโมโหเขาแล้ว มันสนุกดี" ซางดูหันไปล้อเลียนมินซุกอีก
"ฉันบอกให้หยุดไง" อุนวานขึ้นเสียง "หยุดเสียที ฉันรู้แล้ว ฉันเข้าใจผิดไปเอง ไปกันเถอะคะ" เธอหันไปบอก มินซุก ทั้งคู่เดินจูงกันออกไป

อุนวานมานั่งกินข้าวกับมินซุกที่แคนทีนของโรงพยาบาล มินซุกทำตลกปลอบใจอุนวาน และว่าเขาจะไปทำตาให้ตี่แบบซางดู อุนวานรู้สึกซาบซึ้งในน้ำใจที่มินซุกมีให้เธอ เธอแกล้งถามว่าจะกลับมาคืนดีกันไหม มินซุกกลับพูดติดตลกว่าเธออยากประชดชีวิตตัวเองหรือ

ซางดูต้องมานั่งปลอบโบรีที่ร้องไห้เพราะมีคนพูดกันว่าเธอไม่ใช่ลูกของซางดู เซราแอบได้ยินซางดูปลอบลูก เธอรู้สึกหวั่นใจเกรงว่าความจริงจะปรากฏในที่สุด

อุนวานกลับมาบ้านพบแม่นั่งร้องไห้อยู่ เธอเข้ามาปลอบแม่และบอกว่าเธอจะกลับไปดีกับมินซุก และว่าเธอทำใจได้แล้วว่าจะเป็นน้องที่ดีของเซราและเป็นน้าที่ดีของโบรี จีวานชื่นชมอุนวานว่าการเสียสละของเธอทำให้ทุกอย่างจบลงด้วยดี ทั้งหมดชวนกันไปเยี่ยมโบรีที่โรงพยาบาล

ซางดูมีนัดกับลูกค้าที่โรงแรมแห่งหนึ่งซึ่งเป็นแห่งเดียวกับที่มินซุกมีประชุม ซางดูจึงขอติดรถมินซุกไปด้วย ซางดูโชคร้ายเจอสามีลูกค้ามาดักรอ เขาต้องวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนออกจากโรงแรม จนโดนรถมินซุกชน มินซุกลงไปดูและพาซางดูขึ้นรถขับหนีออกมา เมื่อถึงโรงพยาบาลมินซุกช่วยประคองซางดูลงจากรถ ซางดูมีสีหน้าซีดเผือด และเจ็บหน้าอกแต่ยังปฏิเสธว่าไม่เป็นอะไร

เซราลงทุนไปยืดผมและทำผมใหม่เพื่อให้ดูเรียบร้อยสมเป็นแม่ เธอนั่งเฝ้าโบรีอยู่ อุนวานเข้ามาเยี่ยมโบรี บอกว่าแม่ซื้อของมาเยี่ยมหลาน เซราว่าอุนวานไม่ควรมาเพราะเธอได้ตัดสินใจตัดขาดกันแล้ว อุนวานเถียงว่าสายเลือดเดียวกันยังไงก็ตัดกันไม่ขาด และหากมีใครต้องตัดขาดคนๆ นั้นควรเป็นเธอ ไม่ใช่เซรา เธอยังขอร้องให้เซราอยู่กับแม่ต่อ เพราะการจากไปจะทำให้แม่เจ็บปวดมาก เซราฟังแล้วอึ้งไปไม่รู้จะตัดสินใจอย่างไร จีวานตามอุนวานมาเยี่ยมหลาน เขาซื้อกิ๊บติดผมมาให้โดยไม่รู้ว่าหลานต้องโกนหัว จีวานรู้สึกผิดมาก นั่งร้องไห้และต่อว่าเซราที่ไม่บอกเขาว่าโบรีป่วยหนัก พี่น้องนั่งกอดกันร้องไห้ ระหว่างนั้นซางดูเดินโซเซมาถึงหน้าห้องโบรี โดยมีมินซุกตามมาขอร้องให้เขาไปตรวจอาการบาดเจ็บ ซางดูมองเห็นเหตุการณ์ด้านในห้องโบรี

อุนวานซึ่งอยู่ในห้องเดินหนีออกมา พบซางดูและมินซุกที่หน้าประตู เธอถือโอกาสบอกข่าวกับซางดู
"พี่เขยคะ มินซุกกับฉันกำลังจะแต่งงานกันค่ะ เร็วๆนี้แหละ อาจจะก่อนคุณด้วยซ้ำ"
ซางดูฝืนทำสีหน้าปกติด้วยความยากเย็น อุนวานพูดต่อ
"แล้วฉันจะไปเอง ดังนั้นอย่าเอาเซราไปจากแม่และจีวานเลย พวกเขาแยกจากกันนานพอแล้ว ให้พวกเขาอยู่ด้วยกันนะคะ"
"แล้วถ้าลำบากใจที่ต้องเห็นหน้าฉัน ก็ช่วยทนอีกสักนิด ไม่นานหรอก" อุนวานพูดจบก็ก้มศีรษะทำความเคารพซางดูและเดินออกมา
มินซุกที่ยืนฟังอยู่เงียบๆ พูดขึ้นว่า "ผมไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่นะ ที่พวกเราจะแต่งงานกันเร็วๆนี้ แต่ผมก็ชอบนะ ผมว่าอุนวานคงตัดสินใจทิ้งขว้างชีวิตตนเองเหมือนคุณแล้ว แต่มันก็ดีกับผมนะ บางทีผมควรจะแต่งงานกับเธอไปเสีย อย่างนั้นดีไหม" มินซุกพูดเหมือนประชด
ซางดูยืนเอามือจับหน้าอกซึ่งเจ็บจากรถชน เขาแทบจะยืนทรงตัวไม่อยู่ อาการบาดเจ็บทั้งกายและใจทำให้เขาทรุดลงกับพื้นด้วยสีหน้าเจ็บปวด มินซุกต้องอุ้มเขาขึ้นหลังไปยังห้องตรวจ

วันต่อมาซางดูยังดึงดันออกจากโรงพยาบาลไปพบลูกค้าทั้งที่อาการยังไม่ดี มินซุกห้ามเขาแต่ไม่เป็นผล ซางดูไปตีสคว้อชทั้งที่ยังเจ็บ และพยายามเอาอกเอาใจลูกค้าเต็มที่ มินซุกทนเห็นซางดูในสภาพนี้ไม่ไหว เขาลากตัวเซราไปดูให้เห็นกับตาที่สคว้อชคลับ
"เซรา คุณดูให้ดีๆ ว่าคุณกำลังทำอะไรกับชีวิตผู้ชายคนหนึ่ง" เซรามองดู น้ำตาไหลอาบแก้ม ภาพที่เธอเห็นคือซางดูซึ่งสีหน้าซีดเซียว นั่งกินกาแฟอยู่กับสาวใหญ่ และโดนลูบแก้มราวกับเป็นของเล่น
มินซุกพูดต่อ "เขาใช้ชีวิตอย่างนั้น เพื่อลูกสาวคนอื่น เขาขายเสียงหัวเราะและร่างกายให้กับผู้หญิงที่เขาไม่เคยแคร์เลย เขาต้องสูญเสียชีวิตวัยหนุ่ม ช่วงเวลาที่ดีที่สุดของเขา และถ้าโชคร้ายเขาอาจเสียช่วงวัย 30 ไปด้วย หรืออาจจะต้องใช้ชีวิตอย่างนี้ไปตลอด...คุณจะให้ผมทำอย่างไรดี พวกเราจะโกหกต่อไป แล้วนั่งดูซางดูว่าจะจบอย่างไรงั้นหรือ" มินซุกใช้เหตุผลกับเซรา เขาเห็นใจซางดูจริงๆ
"ถ้าเพียงแต่ชาซางดูเสียสละตัวเขาคน เดียว ผมก็จะได้ประโยชน์ คุณก็ได้ประโยชน์ โบรีก็ได้ประโยชน์ พวกเราได้ประโยชน์กันทุกคน มาดูกันว่าพวกเราจะโกหกได้ถึงไหน"
คำพูดของมินซุกกระทบใจเซราอย่างแรง เธอไม่สามารถเอ่ยอะไรออกมาได้ เธอรู้สึกผิดต่อซางดูเป็นที่สุด เซราได้แต่เอามือปิดหน้าร้องไห้กับภาพที่เห็นนั้น

มินซุกมาดักรอพบซางดูเมื่อเขาแยกจากลูกค้า มินซุกชวนซางดูไปเล่นบาสเกตบอล ซางดูนั่งดูมินซุกเล่นคนเดียว เขากำลังจะเดินออกไป แต่มินซุกโพล่งขึ้นมา
"ชาซางดู ชาโบรีไม่ใช่ลูกสาวของคุณหรอก" ซางดูได้ยินถึงกับมีสีหน้าเปลี่ยนไป แต่เขาไม่หยุดเดิน
มินซุกว่า "เซราเขาโกหกคุณมาตลอด โบรีไม่ใช่ลูกคุณ"

== จบตอน 14 ==
Credit : K. gikgak