== ตอน 12 ==

ซางดูกลับมาที่โรงเรียนเพื่อลาออกกับครูใหญ่ อุนวานหลงดีใจว่าคิดว่าซางดูจะกลับมาเรียนหนังสือ
"นี่มันอะไร" ครูใหญ่ถามพลางเปิดจดหมายซางดูออกอ่าน
"เธอจะลาออกจากโรงเรียนงั้นหรือ"
"ผมคิดว่า ผมคงไม่เหมาะกับโรงเรียนหรอกครับ" ซางดูตอบยิ้มๆ
"นั่นไม่ใช่เหตุผลที่จะลาออกหรอกนะ ฉันว่าเธอน่าจะคิดดูใหม่ดีๆ" ครูใหญ่พยายามหว่านล้อม
ซางดูคุกเข่าก้มลงทำความเคารพครูใหญ่ "ผมจะไม่ลืมทุกๆอย่าง ที่อาจารย์ทำให้ผมเลย"
"ซางดู..."
"ผมจะเป็นคนดีให้ได้ก่อนที่ผมจะตายครับ อาจารย์" ซางดูให้คำมั่น
ซางดูเดินออกจากโรงเรียน อุนวานยังพยายามพูดให้เขากลับมาเรียน แต่ซางดูไม่สนใจ เขาเดินออกไปเงียบๆ

เซรามาที่ร้านขาหมูและบอกแม่ว่าเธอจะย้ายเข้ามาที่บ้าน แม่รู้สึกอึดอัดใจเพราะยังไม่ได้คุยกับอุนวานเรื่องเซรา เซราเรียกร้องสิทธิ์ในฐานะลูก เธอคิดว่าแม่ควรต้องชดเชยเธอให้สมกับที่ทิ้งเธอไปร่วม 20 ปี

ที่โรงเรียน เพื่อนๆ ล้วนถามถึงซางดูว่าหายไปหลายวัน เด็กๆขอร้องให้อุนวานไปตามซางดูกลับมาเรียน อุนวานรับปากว่าจะตามมาให้ได้

ซางดูเฝ้าโบรีอยู่ที่โรงพยาบาล โบรีเริ่มมีอาการแพ้ยาและผมร่วง ซางดูตกใจและสงสารลูกมาก เขาพยายามหัดถักหมวกไหมพรมให้โบรี มินซุกเห็นจึงเข้ามาช่วย โบรีร้องไห้เสียใจที่ผมตัวเองร่วง มินซุกช่วยซางดูวางแผนทำเป็นว่ามินซุกชอบดาราหัวโล้น ทำให้โบรีซึ่งแอบปลื้มมินซุกอยู่ยอมโกนหัว ระหว่างนั้นอุนวานมาที่โรงพยาบาลเพื่อตามหาซางดู เธอพบกับมินซุกที่ด้านหน้า มินซุกคิดว่าถึงเวลาแล้วที่อุนวานควรรับรู้ความจริงเกี่ยวกับซางดูเสียที เขาอาสาพาเธอเข้าไปหาซางดู

ภาพที่อุนวานเห็น เป็นภาพที่สะเทือนใจเธอยิ่งนัก ซางดูกำลังบรรจงตัดผมให้โบรีอยู่ โบรีช่างบริสุทธิ์เหลือเกิน เด็กน้อยไม่รู้หรอกว่าเธอกำลังเผชิญหน้ากับโรคร้าย ซางดูบอกให้เธอร้องเพลงไประหว่างเขาตัดผม โบรีก็ร้องไปพลาง เล่นตุ๊กตาไปพลาง มิได้รับรู้ความเจ็บปวดของผู้เป็นพ่อแต่อย่างใด น้ำตาของซางดูไหลออกมาโดยที่เขาไม่สามารถควบคุมมันได้ น้ำตาเอ่อล้นนัยน์ตาทั้งสองข้าง เขาพยายามกลั้นสะอื้นไว้ในอกไม่ให้โบรีได้ยิน ทำไมสวรรค์ถึงโหดร้ายกับเด็กตัวเล็กๆแค่นี้ ซางดูเจ็บปวดราวกับมีเข็มเป็นพันเล่มทิ่มแทงดวงใจเขา อุนวานเองก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เธอแอบมองอยู่ด้านนอกด้วยความสงสารซางดูสุดหัวใจ เธอเข้าใจเขาแล้ว เด็กหญิงคนนี้เองเป็นเหตุผลของการกระทำทั้งหมดของเขา

ซางดูแต่งตัวหล่อแต่มีสีหน้าเหนื่อยหน่ายเตรียมออกจากโรงพยาบาลไปตามนัดของลูกค้ารายหนึ่ง อุนวานยังรอดักพบเขาอยู่ ซางดูแทบไม่อยากสู้หน้าเธอ อุนวานพยายามรั้งซางดูไว้ไม่ให้ออกไปทำงานอย่างเดิมๆ ซางดูเมินเฉยไม่สนใจและนั่งแท็กซี่ออกไป อุนวานตัดสินใจตามไปเพื่อขัดขวางเขา ที่ร้านอาหารซางดูกำลังออดอ้อนสาวใหญ่เพื่อขอเงิน อุนวานแกล้งให้ที่ร้านประกาศออกไมโครโฟนเรียกหาผู้ชายขายตัว ซางดูถึงกับสะดุ้งแต่ก็ยังทำงานต่อ เขาเดินควงสาวใหญ่ออกจากร้าน อุนวานยืนมองอย่างไม่เข้าใจ ซางดูสีหน้าไม่ดีนักแต่ฝืนใจเดินขึ้นรถเก๋งของลูกค้าจากไป

ที่โรงพยาบาลเซรากำลังเฝ้าโบรีอยู่อย่างเป็นห่วง มินซุกเข้ามาคุยด้วยและบอกเซราว่าโบรีจำเป็นต้องรักษาโดยการปลูกถ่ายไขกระดูก เขาได้เก็บตัวอย่างเลือดของพ่อและปู่มาแล้วเพื่อดูว่าจะใช้ได้หรือไม่ เซรามีท่าทีวิตกกังวลที่ มินซุกบอกว่าเก็บเลือดซางดูไปตรวจ มินซุกบอกว่าผลเลือดจะออกในเวลา 1 สัปดาห์ เซรากลับไปเฝ้าลูกเธอนึกถึงความหลังเมื่อ 8 ปี ก่อนเมื่อครั้งที่เธอพบซางดูครั้งแรก วันนั้นเธอกินข้าวที่ร้านแห่งหนึ่งแต่ไม่มีเงินจ่าย เจ้าของร้านด่าทอเธอเสียงลั่น ซางดูนั่งกินข้าวอยู่ในร้านทนไม่ไหวจึงเข้ามาจ่ายเงินให้แทน เซราซาบซึ้งใจในการกระทำของซางดูมาก คืนหนึ่งเธอพบเขานอนเมาไม่ได้สติอยู่ริมถนน เซราจึงพาเขาไปนอนที่โรงแรม แต่ซางดูเมาจนไม่ได้สติและเอาแต่เพ้อหาอุนวาน ทั้งสองไม่มีอะไรกันในคืนนั้น เซราปลุกโบรีขึ้นมาคุยและสอนลูกให้พูดกับซางดูว่าอยากให้พ่อแม่แต่งงานกัน

อุนวานยังตามรังควานซางดูไม่เลิก ถึงกับบุกตามไปที่คลับซึ่งซางดูและลูกค้ากำลังเต้นรำกันอยู่ อุนวานทำโวยวายกับซางดูว่าเธอมีเงินและต้องการอ๊อฟเขา ซางดูลำบากใจมาก ไม่รู้จะจัดการอุนวานอย่างไร ลูกค้าสาวใหญ่ของซางดูเรียกเจ้าหน้าที่คลับมาไล่อุนวานออกไป ระหว่างยื้อยุดกันนั้น เจ้าหน้าที่ผลักอุนวานล้มลงไปกองกับพื้น ซางดูโกรธมาก ถลาเข้าชกชายผู้นั้นและเดินหนีออกมาจากคลับ

อุนวานเดินตามซางดูมาห่างๆ เธอไม่พูดอะไร ซางดูทนไม่ไหว หันหลังกลับมา
"ผมขอโทษ ผมไม่น่ากลับเข้ามาในชีวิตคุณเลย" ซางดูพูดอย่างโกรธๆ
"ผมไม่ควรไปที่โรงเรียนคุณเลย ผมลืมไปชั่วขณะหนึ่ง ว่าผมมีชีวิตที่ต่ำต้อยเพียงใด"
"ผมรู้สึกแย่จริงๆ คุณคิดเสียมันเป็นความซวยของคุณที่มาเจอผมแล้วกัน...ชีวิตก็เป็นแบบนี้ล่ะ"
ซางดูพูดจบ ก็หันหลังเดินต่อ อุนวานทำท่าจะเดินตามอีก
"อย่าตามมา" อุนวานไม่หยุด ซางดูตะโกนใส่หน้าเธอ
"บอกว่าอย่าตามมา...ไปเสียตั้งแต่ตอนที่ผมยังปล่อยคุณไป...ไปสิ"
"ถ้าคุณยังทำอย่างนี้ ผมจะไม่ปล่อยคุณไปแล้วนะ" ซางดูขู่
"คุณอยากจมปลักตกต่ำไปกับคนอย่างผมหรือ"
"ผมจะดึงคุณไว้ไม่ปล่อยเลยนะ"
ซางดูกล่าวจบก็สะบัดหน้าเดินต่อไป อุนวานน้ำตาไหลออกมา โดยที่ซางดูคาดไม่ถึง อุนวานวิ่งไปจนทันเขาแล้วสวมกอดซางดูจากด้านหลังด้วยความรักสุดหัวใจ
"ผมเคยเกือบฆ่าคุณ" ซางดูเตือนอุนวาน "ผมคือคนที่ขโมยมือถือคุณที่สถานีรถไฟใต้ดิน"
"ผมอาจจะโกหกคุณอีกหลายร้อยเรื่อง" ซางดูกล่าวอย่างมีอารมณ์
"แม้แต่ผมเอง ผมยังไม่คิดเลยว่าตัวเองจะเลวได้ขนาดนี้...ไปเสียเถอะ...ไปจากผมเสีย" ซางดูสะบัดออกจากการเกาะกุม
อุนวานยังดึงดันสวมกอดเขาต่อ ซางดูว่า "คุณไม่กลัวผมหรือ" อุนวานร้องไห้ออกมาเสียงดังอย่างไม่อายใคร
"ผมจะนับหนึ่งถึงสามนะ คุณไปเสียก่อนที่ผมจะเปลี่ยนใจ หนึ่ง..."
"ฉันไม่สนใจหรอกว่าคุณจะเป็นคนยังไง" อุนวานพูดทั้งน้ำตานองหน้า
"สอง...."
"ถึงคุณจะฆ่าคนตาย ฉันก็เข้าใจคุณ"
"สาม"
"ฉันรักคุณ ซางดู...ฉันรักคุณ"
ซางดูหันกลับมา สวมกอดอุนวานไว้แน่น ราวกับกลัวเธอจะหลุดลอยไป

ทั้งคู่มานั่งคุยกันใต้ต้นไม้ใหญ่ ซางดูเล่าให้ฟังว่าโบรีไม่แข็งแรงตั้งแต่เกิด และเขาตั้งใจจะทำทุกอย่างให้โบรีหายดี ไม่ว่าสิ่งนั้นคืออะไร อุนวานรู้ซึ้งถึงความรักที่มีต่อลูกของซางดู ทั้งสองเดินจูงมือกันไป อุนวานชวนซางดูเข้าโรงแรม แต่ซางดูกลับปฏิเสธและบอกว่าเขาเข้าใจเธอแต่เธอไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้ ซางดูเดินมาส่งอุนวานที่บ้าน ทั้งสองแยกจากกันอย่างอาลัยอาวรณ์

เมื่ออุนวานกลับถึงบ้าน แม่บอกเธอเรื่องที่พบเซราซึ่งเป็นลูกสาวจากสามีเก่าแล้ว อุนวานยินดีกับแม่ เธอได้พบกับเซราซึ่งประกาศสิทธิ์เต็มที่ว่าเธอจะอยู่ห้องอุนวาน และใช้ข้าวของๆ อุนวาน อุนวานยอมอดทนกับเซราทุกอย่างเพราะเห็นแก่แม่ แม้ในใจจะอึดอัดก็ตาม

เซราชวนแม่มาที่โรงพยาบาลจะให้พบกับซางดูซึ่งเป็นพ่อของลูก เซราและแม่พบกับลุงซางดูและมีปากเสียงกัน เนื่องจากลุงบอกว่าซางดูมีคนรักอยู่แล้วจึงไม่สามารถแต่งงานกับเซราได้ แม่ไม่พอใจกล่าวหาว่าซางดูทำลายชีวิตเซราแต่กลับไม่รับผิดชอบ ลุงซางดูเถียงแทนว่าเป็นเซราต่างหากที่ทำลายชีวิตตนเองปล่อยตัวให้ท้อง และเป็นชีวิตของซางดูที่ถูกทำลายโดยโบรี ลุงขอร้องให้เซราปล่อยซางดูไป และว่าชีวิตของซางดูน่าสงสาร ควรจะได้อยู่กับคนที่เขารัก

อุนวานออกไปซื้อชุดแต่งตัวเป็นตัวการ์ตูนเพื่อมาหาโบรี โดยกะจะสร้างความประทับใจกับโบรีเต็มที่ เธอเล่นและป้อนข้าวให้โบรี หลังจากนั้น ซางดู อุนวานและโบรีออกมานั่งเล่นคุยกันที่สวนของโรงพยาบาล อุนวานกำลังบอกกับซางดูเรื่องที่แม่เจอลูกสาวอีกคน ขณะนั้นเซราก็เดินออกมาเห็นทั้งสองนั่งคุยกัน เซราเดินเข้ามาขัดจังหวะและเรียกโบรีให้มาหาแม่ ทำให้ซางดูและอุนวานเข้าใจทันทีว่าเซราเป็นแม่โบรีและเป็นพี่สาวต่างพ่อของอุนวาน ด้วย ทั้งซางดูและอุนวานต่างนั่งอึ้งพูดไม่ออก ขณะที่เซราอุ้มโบรีออกมาด้วยใบหน้าของผู้ชนะ

== จบตอน 12 ==
Credit : K. gikgak