== ตอน 7 ==
มินซุกแบกซางดูขึ้นหลังมาพักที่คอนโดของเขา ซางดูยังไม่สร่างเมาร้องเพลงโวยวาย
และยังบังคับให้มินซุกกับ อุนวานร้องด้วย เนื่องจากดึกมากแล้วอุนวานจึงค้างคืนที่คอนโดมินซุก
โดยเธอนอนบนเตียง มินซุกนอนที่พื้น ส่วนซางดูนอนที่โซฟา ซางดูละเมอพูดเผยว่าเขาเป็นผู้ชายขายตัวและมีลูกสาว
มินซุกช่วยกลบเกลื่อนให้ว่าซางดูคงฝันไป อุนวานก็มิได้สงสัยแต่อย่างใด
เช้ารุ่งขึ้น ซางดูตื่นก่อนใคร เขารู้สึกงงว่าอยู่ที่ไหน มองไปรอบๆห้องเห็นแต่รูปคู่ของมินซุกกับอุนวานเต็มไปหมด รวมทั้งเสื้อยืดที่เขาใส่นอนก็สกรีนภาพหวานแหววของทั้งคู่เช่นกัน ซางดูเหลือบไปเห็นอุนวานยังหลับอยู่บนเตียง เขาเดินเข้าไปหา กะจะขโมยหอมแก้มเธอเสียหน่อย บังเอิญมินซุกตื่นขึ้นเสียก่อน ซางดูนึกข้องใจขึ้นมาว่าทำไมอุนวานจึงมาค้างที่คอนโดด้วย หรือว่าทั้งสองจะมีอะไรกันแล้ว เขาอดรนทนไม่ไหว ถึงกับบุกเข้าไปในห้องน้ำซึ่งมินซุกกำลังอึอยู่ เพื่อถามให้แน่ใจ
"คุณกับอุนวานไปถึงไหนกันแล้ว ไปขั้นไกลสุดแล้วเหรอ" มินซุกยังไม่ตอบ
"คุณเคยนอนกับเธอไหม" ซางดูถามอีก
"มันไม่ใช่เรื่องของคุณนะ"
"บอกผมมา" ซางดูไม่ยอมแพ้ต้องรู้ให้ได้
"ผมไม่ใช่คนอย่างคุณนะ" มินซุกตอบอย่างเสียไม่ได้
ซางดูค่อยยิ้มออก แล้วระเบิดหัวเราะออกมาอย่างโล่งใจสุดๆ "คุณยังไม่เคยใช่ไหม"
"ออกไปซะ" มินซุกไล่ซางดูออกจากห้องน้ำ
"คุณนี่เป็นคนดีจริงๆ เป็นผู้ชายที่เจ๋งที่สุดในโลกเลย" ซางดูชมมินซุกพร้อมหัวเราะตาหยี
ซางดูออกจากคอนโดเดินกลับบ้านอย่างอารมณ์ดีที่ได้รู้ว่ามินซุกยังไม่มีอะไรกับอุนวาน ระหว่างทางเขาเหลือบไปเห็นเสื้อยืดที่ตัวเองใส่อยู่เป็นรูปคู่ของมินซุกกับอุนวาน เขาแทบจะถอดทิ้งกลางถนน จนคนนึกว่าเขาเป็นพวกโรคจิต
อุนวานรู้สึกตัวตื่นเป็นคนสุดท้าย มินซุกชงกาแฟมาให้ เธอดื่มเร็วจนปากพอง มินซุกช่วยดูให้และขโมยจูบเธอทีหนึ่ง เขาบอกอุนวานว่าอยากอยู่กับเธอทุกวัน และตื่นเช้ามาพร้อมกับเธอ อุนวานรู้สึกไม่แน่ใจกับความรู้สึกของตนเอง เธอเดินออกมาอย่างเหม่อลอย
แม่ของอุนวานกำลังพอกหน้าและให้จีวานฝึกสอนเรื่องการสั่งอาหารฝรั่ง เพราะมีนัดเจอกับแม่มินซุกเย็นนี้ เพื่อคุยเรื่องแต่งงานระหว่างมินซุกกับอุนวาน อุนวานกลับมาถึงบ้านพอดี ดูเหมือนทางฝ่ายชายต้องการเร่งรัดการแต่งงานให้เร็วขึ้น อุนวานบอกแม่ว่าเธอรู้สึกยังไม่พร้อม ทั้งแม่และจีวานต่างก็เชียร์มินซุกเต็มที่ จีวานอดเหน็บแนมพี่สาวไม่ได้ และพูดกับแม่ว่าถ้าปล่อยให้งานแต่งงานช้าออกไป แม่อาจจะได้นักเลงเป็นลูกเขยก็ได้
อุนวานพอกหน้าเตรียมพบว่าที่แม่สามี เธอยังคิดไม่ตกเรื่องแต่งงาน ในใจยังคิดถึงอดีตที่เคยวาดฝันกับซางดู
ว่าจะแต่งงาน และสร้างครอบครัวด้วยกัน
"แต่มินซุกเชื่อใจฉัน ฉันก็ต้องรักษาสัญญาใช่ไหม"
เมื่อนึกถึงซางดู อุนวานก็รำพึงกับตัวเอง "คุณผิดสัญญาก่อนนะ คุณผิดสัญญาระหว่างเราก่อน"
วันนี้ซางดูได้รับโทรศัพท์จากลูกค้ารายหนึ่งให้เขาไปพบ เธอขู่ว่าจะฆ่าตัวตายถ้าซางดูไม่มา
ซางดูคิดหาวิธีเขี่ยลูกค้าจอมเซ้าซี้ออกไป เขาขอร้องให้เซราแต่งตัวเป็นคนท้อง
และไปพบลูกค้ากับเขา เซราแสดงได้สมบทบาทมากจนลูกค้าหนีจากไป เซราเริ่มจะสงสัยอาชีพของซางดู
อุนวานแต่งตัว แต่งหน้าสวยหวานมาโรงเรียนเพราะเธอนักเจอแม่มินซุกตอนเย็น เธอโดนนักเรียนแซวตั้งแต่เช้าว่าแต่งตัวสวย ซางดูเองก็สงสัยเข้ามาถามอุนวาน เธอพยายามบ่ายเบี่ยง จีวานได้โอกาสรีบบอกซางดูเรื่องแต่งงานของอุนวาน ซางดูถึงกับหน้าเสีย อุนวานก็กลุ้มใจไม่น้อย เธอยังสับสนตัวเองว่าควรทำอย่างไรดี
ซางดูซึมเศร้าไปหลังจากรู้เรื่องแต่งงานของอุนวาน ฮีซูเพื่อนนักเรียนซึ่งหลงรักซางดูพยายามปลอบใจ ในห้องเรียนวิชาเลขของอุนวาน ฮีซูแกล้งให้โจทย์ยากๆ กับอุนวานให้แก้ อุนวานกำลังจนมุมเพราะแก้ไม่ได้ ซางดูกลับช่วยอุนวานซื้อเวลาโดยบอกให้ทำหลังเลิกชั้น ตัวซางดูเองแอบออกนอกห้องไปโทรศัพท์หามินซุกซึ่งเป็นคนเดียวที่เขาคิดออกว่าน่าจะเก่งเลข ให้ช่วยแก้โจทย์ ซางดูยอมลดตัวเรียกมินซุกเป็นลูกพี่จนมินซุกยอมแก้โจทย์เลขให้ หลังจากได้คำตอบ ซางดูก็เรียกอุนวานออกมาบอกคำตอบ อุนวานจึงแก้ปัญหาไปได้ด้วยดี
ที่โรงพยาบาลเซรามาประจบประแจงลุงซางดู หวังจะให้ลุงช่วยเชียร์เธอกับซางดู ระหว่างนั้นแม่อุนวานก็มาเยี่ยมโบรีอีก เธอพบกับลุงซางดูและลืมกระเป๋าสตางค์ไว้ที่เตียงโบรี เซรากลับเข้ามาและเปิดดูกระเป๋าสตางค์ กลับพบรูปตัวเองตอนเด็กในกระเป๋าแม่อุนวาน เธอแน่ใจแล้วว่าแม่อุนวานก็คือแม่ของเธอที่ทอดทิ้งเธอไปนั่นเอง เธอร้องไห้และวิ่งตามออกมาแต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว
ซางดูหมดทางไม่รู้จะทำอย่างไรที่จะขัดขวางอุนวานไม่ให้ไปพบแม่มินซุก จึงใช้วิธีแกล้งปวดท้องตัวหงิกตัวงอ อุนวานในฐานะครูประจำชั้นจำต้องอยู่เฝ้าที่ห้องพยาบาล อุนวานโทรไปขอโทษและบอกมินซุกว่าตนต้องไปช้าเพราะมีนักเรียนไม่สบาย หลังจากโทรศัพท์เสร็จกลับเข้ามา เธอจึงจับได้ว่าซางดูแกล้งป่วย อุนวานโกรธมากและผลุนผลันออกไป
ซางดูวิ่งตามอุนวานออกมาและตะโกนเรียกเธอไว้
"แชอุนวาน" อุนวานหยุดเหลียวหลังมา
"ผมก็เกลียดมันเหมือนกัน" สีหน้าซางดูเครียดจัด
"คุณคิดว่าผมไม่เกลียดตัวเองที่ทำตัวแบบนี้เหรอ"
"ผมเพียงแต่ไม่อยากเสียคุณไปอีก" เขาพูดอย่างจริงใจ
"ถ้าผมปล่อยคุณไปวันนี้ เราก็คงจบกันแค่นี้"
"ผมคงไม่ย้อนกลับมา ถ้ารู้ว่าต้องเสียคุณไปอย่างนี้" อุนวานนิ่งฟัง
เธอกำลังชั่งใจในคำพูดของเขา ดูเธอเองก็เจ็บปวดไม่น้อยกว่าเขาเลย
"หยุดหลอกตัวเองเสียที เวลาเป็นสิ่งมีค่านะ ยอมรับความจริงของหัวใจเราเถอะ"
ยังไม่ทันที่อุนวานจะตอบอะไร เสียงของมินซุกตะโกนดังขึ้น
"นี่...ไอ้เด็กน้อย" มินซุกก้าวเข้ามาประชิดตัวซางดู
"แกมาทำปีนเกลียวและหยาบคายกับอาจารย์อย่างนี้ได้อย่างไร"
"ลูกศิษย์มีสิทธิ์ที่จะตกหลุมรักอาจารย์ แต่มันมีเส้นๆหนึ่งที่แกจะข้ามมาไม่ได้"
มินซุกพูดจบ ก็ต่อยท้องซางดูจนตัวงอ
มินซุกถูกเพลิงโทสะเข้าครอบงำ เขาไม่มีท่าทีจะหยุด ยังต่อยปากซางดูอีกครั้ง
อุนวานถลาเข้ามาห้าม
"มินซุก อย่าทำอย่างนั้นค่ะ ฉันโกหกคุณเอง ซางดูเป็นแฟนเก่าของฉัน เขาเป็นรักแรกที่ฉันเล่าให้คุณฟัง"
"ฉันขอโทษ ฉันผิดเอง... ฉันขอโทษจริงๆ" อุนวานร้องไห้พร้อมทั้งดึงมินซุกไว้
มินซุกคลายมือจากคอเสื้อซางดู "ถ้าอย่างนั้น แล้วคุณสองคนจะทำอย่างไรต่อไป"
มินซุกเรียกร้องคำตอบ
"ไม่มีอะไรค่ะ....ก็แค่นั้น" อุนวานตอบเบาๆ "เขาเป็นรักแรกของฉัน
ก็แค่ความรักแบบเด็กๆ....แค่นั้น"
คำตอบของอุนวานเหมือนกระชากหัวใจของซางดูไปด้วย เขาเจ็บยิ่งกว่าโดนมินซุกชกเสียอีก
น้ำตาเขาเอ่อล้นขึ้นมา ซางดูเดินจากคนทั้งสองอย่างหมดเรี่ยวแรง อุนวานได้แต่ก้มหน้าไม่กล้าแม้แต่จะสบตาซางดู
ซางดูเดินออกมาอย่างไร้จุดหมาย หัวของเขาหนักไปหมดแล้ว ที่เขาพยายามทั้งหมดนี่ไม่มีความหมายกับอุนวานเลยหรือ
ซางดูมาหยุดยืนกลางสะพานลอยข้ามถนน เหม่อมองดูรถข้างล่าง ถ้ากระโดดลงไปจะเป็นอย่างไรนะ
ความเจ็บปวดจะหมดไปไหม แต่แล้วเขาก็ไม่ได้กระโดด ยังมีอีกคนที่ทำให้เขาต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป....โบรี
ซางดูเอาจิตใจที่บอบช้ำกลับมาที่โรงพยาบาล เขากลับมาหาโบรี แค่อยู่กับโบรีเขาก็ยิ้มออกแล้ว โบรีเป็นเหมือนแสงเทียนที่ส่องนำทางให้เขามีชีวิตอยู่ต่อไป เขากอดลูกไว้และตัดสินใจไม่ไปโรงเรียนอีกในวันรุ่งขึ้น วันรุ่งขึ้น มินซุกแอบมองซางดูเล่นกับโบรีอยู่ที่โรงพยาบาล หวังว่าซางดูคงคิดได้แล้วนะ ว่าเขาควรจะทำอะไรต่อไป
ที่โรงเรียน เพื่อนนักเรียนรายงานอุนวานว่าซางดูขาดเรียน อุนวานตัดสินใจเช็คที่อยู่ของซางดูจากประวัตินักเรียน และตามไปดูที่บ้าน
== จบตอน 7 ==
Credit : K. gikgak