== ตอน 3 ==
ที่โรงเรียน จีวานน้องชายของอุนวานยังตามป่วนซางดูอยู่เรื่อย จีวานแกล้งโยนบอลใส่ซางดูซึ่งกำลังกินบะหมี่อยู่จนอาหารหกเลอะเทอะไปหมด
อุนวานลอบมองอย่างไม่สบายใจนัก
หลังอาหารเที่ยงอุนวานได้โอกาสคุยกับซางดูขณะเขากำลังแปรงฟันอยู่
"คุณพยายามทำอะไรกันแน่ แล้วงานของคุณล่ะ"
"ผมสับรางเก่งครับ มันไม่กระทบกระเทือนงานของผมหรอก" ซางดูตอบอย่างยิ้มๆ
อุนวานยังไม่หายสงสัย "คุณจะทำอย่างนี้แน่ใช่มั้ย ...แล้วทำไมต้องเป็นยามด้วย"
"เพราะผมอยากเจอคุณไง ผมก็อยากเป็นอาจารย์เหมือนคุณ แต่ผมมันไม่มีปริญญา"
"คุณต้องสติไม่ดีแน่ๆ คุณมันบ้า ฉันไม่สนใจคุณหรอก"
ซางดูพยักหน้าหงึกๆ "ได้ คุณก็อยู่ตรงนี้แหละ อยู่ที่ที่คุณอยู่ ผมจะมาหาคุณเอง
อย่างนี้ไง"
"นี่คุณไม่เข้าใจที่ฉันพูดรึไง"
"ผมเข้าใจ แต่มันเป็นสิ่งเดียวที่ผมจะทำตามที่ตั้งใจไว้ คุณปล่อยให้ผมทำไม่ได้เหรอ
มันอาจไม่มีความหมายอะไรกับคุณ แต่ขอแค่ให้ผมอยู่ข้างๆคุณได้มั้ย"
"คุณยามคะ ช่วยหนูด้วย" เสียงเด็กนักเรียนหญิงวิ่งเข้ามาหาซางดู
"หนูทำนาฬิกาตกในห้องน้ำค่ะ"
ซางดูทำท่าเซ็งสุดขีด "เธอคงไม่ได้บอกให้ฉันไปเก็บมันให้ใช่มั้ย"
เด็กหญิงทำหน้าใสซื่อ "แต่ยามคนอื่นๆเขาก็เก็บให้นี่คะ"
ซางดูจำใจต้องไปช่วย แต่คิดในใจว่าทำไมถึงโชคร้ายอย่างนี้นะ
ที่ห้องน้ำซางดูต้องล้วงส้วมเพื่อควานหานาฬิกา เด็กนักเรียนคนอื่นๆมารุมดูด้วยความขบขัน อุนวานเดินออกมาพบจีวานคุยกับเด็กหญิงที่ทำนาฬิกาตกหาย จึงรู้ว่าเป็นแผนแกล้งซางดูของจีวานนั่นเอง เธอโกรธมากและดุเด็กทั้งสอง แล้วมาบอกให้ซางดูหยุดค้นหา
ระหว่างกำลังล้างมือทำความสะอาดอยู่ ซางดูได้รับโทรศัพท์จากลุง วันนี้เขาต้องไปหาลูกค้าอีกแล้ว ซางดูไปพบลุงแล้วพลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างเบื่อหน่าย
"ลุงครับ ผมต้องทำแบบนี้หรือ"
"แกเป็นอะไรของแก" ลุงถามพร้อมทั้งส่งเสื้อผ้าให้ซางดูเปลี่ยน
"ผมก็แค่เบื่อๆ"
"แล้วค่าโรงพยาบาลของโบรีล่ะ แกรู้มั้ยว่าค่าใช้จ่ายวันละเท่าไร"
ลุงเตือนซางดู
"ผมทำงานอื่นก็ได้"
"งานอะไรล่ะ แกมันคนไม่จบมัธยมแถมเคยอยู่สถานกักกันเยาวชน ใครเขาจะจ่ายเงินขนาดนี้ให้แก"
"ใครจะจ่าย ฮึ.. งั้นนี้เป็นทางเดียวที่ผมจะหาเงินได้เยอะขนาดนี้"
ซางดูประชดตัวเอง แล้วก็ฝืนใจตรียมตัวทำงานต่อไป
ลูกค้าของเขาวันนี้ก็เหมือนกับหลายๆคน เธอเป็นสาวใหญ่ร่ำรวยที่สามีทอดทิ้งและทุบตี ซางดูเอาอกเอาใจเธอ แต่เขาต้องปลีกตัวออกมาเพราะสาวใหญ่ทำท่าจะจริงจังขอเขาแต่งงานด้วย
ที่โรงพยาบาลเซราก็วนเวียนมาหาโบรีอีก เธอซื้อของกินให้ลุงและนั่งคุยกับโบรีและหมอมินซุก โบรี อวดล็อกเก็ตรูปแม่ให้เซราดู ที่แท้ซางดูเอารูปดาราจีนมาใส่ไว้หลอกลูกสาวว่าเป็นแม่ของเธอ ระหว่างที่นั่งคุยกันนั้นอุนวานแวะมาหามินซุกที่โรงพยาบาล โบรีลอบมองอย่างน้อยใจ เพราะโบรีแอบชอบหมอมินซุกอยู่ ด้วยความไร้เดียงสา โบรีแกล้งเอาปากกาไปขีดรถของอุนวานด้วยความอิจฉาที่เธอเป็นแฟนหมอมินซุก อุนวานกลับมาที่รถของเธอพอดีและกำลังดุโบรีอยู่ เซราเห็นเข้าจึงเข้าไปต่อว่าอุนวานและช่วยโบรีออกมา ทั้งหมดนั้นอยู่ในสายตาของซางดูซึ่งเพิ่งกลับมาที่โรงพยาบาลพอดี เขารู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก แต่ก็ไม่กล้าเข้าไปเผชิญหน้าอุนวาน
หลังจากที่เขาทำโทษทั้งเซราและโบรีกับเรื่องที่เกิดขึ้นแล้ว ซางดูก็เดินออกมาหน้าโรงพยาบาลเห็นอุนวานกับ
มินซุกกำลังคุยกันอย่างหวานแหวว ซางดูได้แต่ก้มหน้าด้วยความน้อยใจ
เช้าวันรุ่งขึ้นอุนวานมาสอนที่โรงเรียนตามปกติ ซางดูวนเวียนอยู่ใกล้ๆห้องที่เธอสอน จนเด็กๆเริ่มสงสัยในความสัมพันธ์ของทั้งสอง จีวานยังตามรังควานซางดูไม่เลิกโดยแกล้งผลักบันไดจนซางดูหกล้ม
อุนวานรู้สึกไม่สบายใจเลย เธอโทรศัพท์หาซางดูเพื่อบอกให้เขาลาออกไปเสีย
ดีกว่ามาโดนกลั่นแกล้งอยู่ที่โรงเรียนนี้
"มันยากมากนะ กับการมีคุณอยู่ข้างๆ" อุนวานพยายามอธิบาย
"คุณปล่อยผมทำไปเถิด อย่าบังคับผมเลย" ซางดูดึงดัน
"ถ้าคุณไม่ออก ฉันจะออกเอง"
ซางดูอึ้ง แต่เสไปว่า "ผมกำลังยุ่งอยู่ ไว้ค่อยคุยกันนะครับ"
"เรื่องของเรามันสายไปแล้ว" อุนวานชิงพูดก่อนที่ซางดูจะวางสาย
"อดทนไว้ ชาซางดู" เขาพูดปลอบใจตัวเอง
ตอนเย็นกลับบ้านอุนวานต่อว่าจีวานน้องชายที่ไปแกล้งซางดู มินซุกมาหาเธอที่บ้าน จีวานถือโอกาสฟ้องมินซุกเรื่องความสัมพันธ์แปลกๆของอุนวานกับยาม แม่กับอุนวานก็รีบกลบเกลื่อนว่าไม่มีอะไร
คืนนั้นทั้งอุนวานและซางดูต่างนอนคิดถึงเรื่องของเขาทั้งสอง ซางดูเผลอหลับอยู่ที่ระเบียงด้านนอก ตอนเช้าเซราแวะมาหาซางดูด้วยความเป็นห่วง แต่ซางดูรีบแต่งตัวออกไปทำงานยามที่โรงเรียน
วันนี้ซางดูซ่อมประตูห้องน้ำที่โรงเรียน บังเอิญพบจีวานซึ่งท้องเสีย ซางดูได้โอกาสแก้เผ็ดจีวานโดยบอกให้จีวานไปเข้าห้องน้ำหญิงโดยอ้างว่าตนยังซ่อมห้องน้ำชายไม่เสร็จ
แล้วกลับไปตามนักเรียนหญิงมาดูจีวานว่าเป็นพวกโรคจิตเข้าห้องน้ำหญิง จีวานแค้นมากและพยายามจะทำให้ซางดูโดนไล่ออกจากโรงเรียนให้ได้
เขายั่วซางดูให้ชกตนเอง และพูดจาเหยียดหยามซางดู
"คนอย่างคุณไม่มีสิทธิ์จะรักอาจารย์แช ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะมองเธอ"
จีวานพูดใส่หน้าซางดู
"เงียบนะ แชจีวาน" อุนวานขึ้นเสียงกับน้องตนเอง และหันไปมองซางดูอย่างสงสาร
ซางดูได้แต่ก้มหน้าไม่กล้าสบตาเธอ คำพูดของจีวานแทงใจดำเขาจริงๆ
เรื่องที่ซางดูชกจีวานกลายเป็นเรื่องใหญ่ แม่จีวานมาที่โรงเรียนเพื่อเอาเรื่องกับซางดู อุนวานพยายามไกล่เกลี่ยแต่แม่ไม่ยอม ครูใหญ่จำใจต้องให้ซางดูออกจากงาน เขารับรู้จากครูใหญ่ว่าจีวานก็คือน้องชายแท้ๆของอุนวานที่เขาเคยให้ขี่คอสมัยเด็กๆนั่นเอง
อุนวานเสียใจกับเรื่องที่เกิด เธอรู้ว่าซางดูชกจีวานเพราะเข้าใจผิดว่าจีวานจะรังแกเธอ
อุนวานดื่มเหล้าแก้กลุ้มแล้วนึกถึงวันที่เธอย้อนไปหาซางดูที่บ้านหลังจากเกิดเหตุ
เธอกำลังจะย้ายบ้านหนีไปกับแม่ แต่อยากจะพบซางดูก่อน แน่นอนเธอไม่ได้พบซางดูเพราะเขาโดนจับไปแล้ว
เธอเจอแต่ซางก้า หมาของซางดูอยู่ที่บ้าน เธอจึงเอามันไปเลี้ยงด้วยจนถึงทุกวันนี้
ด้วยความเมาอุนวานย้อนกลับไปหาซางดูที่โรงเรียน และชวนซางดูกลับไปบ้านเกิดที่เมืองนัมแฮด้วยกัน
ซางดูอึ้งไป แต่ก็ตามอุนวานนั่งแท็กซี่ไปที่บ้านเกิดในคืนนั้น อุนวานเมามากจนอาเจียนและหลับไปเมื่อถึงเมืองนัมแฮ
ซางดูต้องแบกเธอไปหาที่พักค้างคืนที่โรงแรม อุนวานเผลอสารภาพว่าเธอยังรักเขาอยู่ตอนเมา
แต่ก่อนที่ซางดูจะบอกรักเธอ อุนวานก็หลับไปอีก ซางดูดูแลอุนวานโดยเช็ดตัวให้
เขาต้องไปตามป้าที่เป็นรีเซพชั่นให้มาช่วยเปลี่ยนเสื้อผ้าให้อุนวาน ตัวเขาเองเอาเสื้อผ้าของอุนวานไปซักให้
ทั้งคู่ค้างด้วยกันที่โรงแรมทั้งคืน
== จบตอน 3 ==
Credit : K. gikgak