== ตอน 2 ==
หลังจากได้พูดคุยกับอุนวาน ซางดูยิ่งระลึกถึงความหลังครั้งยังเด็กอายุ 10
ปี เมื่อลุงซึ่งเลี้ยงดูเขามา เอาเขามาทิ้งไว้กับครอบครัวฐานะดี วันนั้นเป็นครั้งแรกที่เขาพบอุนวาน
ทั้งสองเติบโตมาด้วยกัน และเป็นแฟนกันสมัยมัธยม
ทางด้านอุนวานเมื่อพบซางดูก็เกิดความไม่สบายใจ เธอปรับทุกข์กับหมอมินซุกและเล่าให้มินซุกฟังถึงความรักครั้งแรกระหว่างเธอและซางดู
อุนวานไม่เคยเข้าใจว่าเหตุใดซางดูจึงหายไปและขาดการติดต่อ ทั้งๆที่เธอพยายามเขียนจดหมายหาเขาหลังจากที่เธอย้ายหนีมาจากบ้านเกิดแล้ว
หลังจากปรับทุกข์กัน หมอมินซุกมีธุระต้องกลับมาที่โรงพยาบาลและให้อุนวานรอในรถ
ปรากฎว่ามีญาติคนไข้ซึ่งเสียชีวิตมาดักพบและหาเรื่องเขา ซางดูเข้าช่วยเหลือมินซุก
ซางดูกับมินซุกจึงไปดื่มเหล้ากัน มินซุกเมามากแต่ได้บอกซางดูว่าเขาลืมไปว่าอุนวานรอเขาอยู่ที่รถ
ซางดูรีบไปที่รถและเอาผ้าห่มไปให้เธอท่ามกลางฝนที่ตกหนัก
ซางดูระลึกถึงความหลังวันที่เกิดเรื่องที่พลิกผันชีวิตเขา วันนั้นเขาตั้งใจไปพบอุนวาน
แต่ระหว่างนั้นแม่ของอุนวานกำลังถูกเจ้าหนี้ตามทวงหนี้ ชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งกำลังขนของจากบ้านอุนวานขึ้นรถ
ซางดูเข้าไปแย่งลำโพงซึ่งเขาจำได้ว่าเป็นที่ระลึกถึงพ่ออุนวานที่เสียไปแล้ว
ซางดูพลาดทำชายผู้นั้นบาดเจ็บและเขาโดนตำรวจจับไป
กลับมาในปัจจุบัน เมื่อซางดูกลับมาบ้านก็พบกับเซราอีกเธอกำลังถูกผู้หญิงคนหนึ่งไล่ตี
กล่าวหาว่าเซราไปยั่วยวนสามีของเธอ ซางดูเข้าขวางและช่วยไว้ เซรายังตามมาเซ้าซี้ซางดูต่อที่บ้านและบอกว่าเธอรักเขา
แต่ซางดูไม่สนใจและไล่เธอไป
มินซุกพาอุนวานกลับมาส่งที่บ้าน แต่โดนแม่ของอุนวานต่อว่าเพราะหายไปทั้งคืน
ซางดูบังเอิญได้พบครูใหญ่ของโรงเรียนอุนวาน จึงตามมาดื่มน้ำชาด้วย เขาแอบเห็นอุนวานกำลังจัดการกับนักเรียนนักเลงคนหนึ่ง
จึงแอบช่วยโดยแกล้งถอดเครื่องมอเตอร์ไซค์ของเด็กคนนั้นเป็นชิ้นๆ
เขาและอุนวานมีโอกาสได้พูดคุยกันอีกครั้ง
อุนวานบอกว่า "ฉันไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงมาตามหาฉันแต่คุณไม่สามารถทำให้ฉันหัวหมุนได้อีกแล้วนะ"
ซางดูชิงพูดขึ้นก่อนที่อุนวานจะเดินหนีไป "ผมคิดถึงคุณทุกวัน ผมนึกถึงคุณตลอดเวลา
ผมภาวนาให้ได้พบคุณอีกครั้ง และในที่สุดความปรารถนาก็เป็นจริง"
"คุณนี่ยังลื่นไหลเหมือนเดิมเลยนะ" อุนวานว่า
"ผมจะไม่ปล่อยคุณไปอีก"
"ฉันมีคนอื่นแล้ว"
"ผมรู้"
"ฉันกำลังจะแต่งงานกับเขา"
"อันนั้นผมก็รู้แล้ว"
อุนวานไม่เข้าใจการกระทำของซางดูเลยเธอกล่าวว่า "แล้วคุณยังทำกับฉันอย่างนี้เหรอ
คิดว่ามันมีความหมายอะไรกับฉัน"
ซางดูพูดอย่างจริงจังว่า "ไม่สำคัญหรอกว่าคุณจะคิดอย่างไร ผมไม่อยากจะเสียใจ
ที่เสียคุณไปอีก"
อุนวานตอกกลับว่า "ฉันจะส่งการ์ดเชิญไปงานแต่งงานให้คุณแล้วกัน"
แล้วเธอก็เดินจากไป
ซางดูกลับมาโรงพยาบาลเพื่อเยี่ยมโบรีลูกสาวซึ่งลุงเขาช่วยเฝ้าไข้อยู่ โบรีไม่ยอมกินข้าวเพราะน้อยใจหมอมินซุกที่พาคนไข้เด็กคนอื่นไปเที่ยวแต่ไม่พาโบรีไปด้วย ซางดูกับลุงจึงร่วมกันก่อม็อบประท้วงโรงพยาบาลและต่อว่าหมอมินซุก
ทางอุนวานอยู่ที่บ้านปรากฏว่านักเรียนที่ซางดูดัดหลังนั้นเป็นน้องชายของอุนวาน
ที่ชื่อจีวานนั่นเอง วันรุ่งขึ้นอุนวานมาโรงเรียนตามปกติ เธอต้องแปลกใจเมื่อพบซางดูมาเป็นยามที่โรงเรียนและกำลังลงโทษนักเรียนผิดกฎอยู่รวมทั้งจีวานน้องชายเธอด้วย
จีวานกับซางดูเริ่มเป็นไม้เบื่อไม้เมากัน
== จบตอน 2 ==
Credit : K. gikgak